Wednesday, October 29, 2008

Uncomfortably numb.

Μάλιστα.

Κι εγώ ο μαλάκας νόμιζα ότι θα πάω και θα βρω απάγγιο.

Να περάσω λίγο χρόνο με τον πατέρα μου ρε, έτσι λίγο να τον ζήσω, να νιώσω λίγο τί πάει να πει να έχεις πατέρα.

Να νιώσω ζεστασιά ήθελα ρε γαμώτο μου.

Πάρ' τα μαλάκα Φαίη.

Πόσες φορες πρέπει να το μάθω πια;

Ό,τι χτίζω ΜΟΝΗ μου, ατσάλι.
Ό,τι έχει σχέση με αυτούς, άμμος.


Α ρε...

6 comments (+add yours?)

Apotheosis said...

:(

lakis said...

Μάλλον μέση λύση δεν υπάρχει, ε; Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ν' ακολουθήσεις το δικό σου δρόμο. Νύχτα καλή

Φαίη said...

@Apotheosis : indeed. Πού είσ' εσύ btw; Καλά;

@Λάκη: Και να υπάρχει,δεν την βλέπω,χε. Σ'ευχαριστώ για τον καλό λόγο!

Moutsakos said...

Τόσο χάλια;

lee said...

τι τα θες, μας τρωει ο ρομαντισμος καμια φορα και το ιδεατο της λεξης οικογενεια...
Μαχαιρι τα κοβεις, αν το σκεφτεσαι δεν ξεκολλας ποτε.

Ατθάνα said...

ατσάλι ναι, αλλά αν πατάει σε βάση από άμμο...υπάρχει θέμα

καλησπέρα!