Wednesday, March 11, 2009
Αύριο μπαίνω νοσοκομείο.
Η λογική μου λέει : έλα ντάξει, εξετάσεις είναι και καλό είναι να γίνουνε, να τελειώνεις επιτέλους με το θέμα να συνεχίσεις την ζωή σου, έχεις παγώσει δύο μήνες τώρα και δικαιολογημένα, άντε να δούμε τι παίζει επιτέλους να πάμε παρακάτω!
Η Φαιούλα όμως λέει (τρίχρονο mode) : ΜΠΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, δεν θέλω να πάω στο νοσοκομείο, δεν θέλω δεν θέλω δεν θέλω! Δεν θέλω να με τρυπάνε και να μου κάνουν παρακέντηση και να μου πάρουν αίμα και να είμαι σε ξένο κρεβάτι, εγώ θέλω το δικό μου κρεβάτι, και δεν θέλω να είμαι εκεί μέσα μαζί με όλους τους άρρωστους εγώ δεν είμαι άρρωστη είμαι μια χαρά, ντάξει κουράστηκα το ξέρω αλλά κοίτα τώρα! Αφού το πάω καλά, αφού είμαι καλή, και το τσιγάρο έκοψα και δίαιτα κάνω και ομοιοπαθητική κάνω και βγαίνω πιο πολύ και τις ώρες του ύπνου μου έφτιαξα και νιώθω γενικά καλύτερα! Γιατί να πάω νοσοκομείο λοιπόν ε; Αφού είμαι μια χαρά, κουρασμένη ήμουνα μοναχά! Αφήστε με ήσυχη να ξεκουραστώ και να δείτε για πότε θα φτιάξουν όλα!
...
ΜΠΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, δεν θέλω να πάω νοσοκομείο!
*Παίρνω το τρίχρονο αγκαλιά, του χαιδεύω το προσωπάκι και του σκάω κι ένα χαμόγελο ίσαμε κει πέρα*
Πάμε;
[διστακτικά και με κάτι τεράστια μάτια να με κοιτάνε] Πάμε..
Υ.Γ. : Ρεμάλια κανονιστείτε να έρθετε να με δείτε γιατί μαύρο φίδι που σας έφαγε λέμε! ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΣ ΠΕΡΑΣΩ ΕΓΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΟΝΗ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΓΙΝΗΤΕΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΛΕΜΕ!
Υ.Γ.2 : Τα αγαπημένα μου λουλούδια είναι τα άσπρα τριαντάφυλλα και οι μαύρες τουλίπες. Αλλά επειδή κομματάκι δύσκολο να τα βρεις και τα δύο, και oi Ζέρμπερες καλές είναι. =P
6 comments (+add yours?)
Λοιπόν, όλα θα πάνε καλά. Αλήθεια! Και να δεις τι θα σου πάρω όταν έρθω (σε 3 εβδομάδες)
Με το καλό να μπεις, με το καλύτερο να βγεις και επειδή απ'εδώ που είμαι δεν μπορώ να έρθω να σε δω πες μου τι θέλεις να σου στείλω, εκτός από την αγάπη μου και τις σκέψεις μου.
Σιδερένια, καλή μου!
Σιγά που θα σου φέρω λουλουδάκια. Ξέρω εγώ τι θα φέρω, να το πιεις να το ευχαριστηθείς.
Εκείνη την συμπικνωμένη πορτοκαλάδα που πίναμε μικρά, εκείνη την αηδία ντε, που της βάζαμε και νερό μέσα, σε εκείνο το χάλι το μπουκάλι το πλαστικό.
Άραγε αυτή η πορτοκαλάδα έληγε ποτέ ή με τα τόσα συντηρητικά ζούσε για πάντα???????
Γιατροφοβική ή γιατρο...αποφευγική; Εγώ το δεύτερο. Και θα επισκεφθώ γιατρό για πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια την Πέμπτη. Συμπάσχων, λοιπόν. Αλλά, όλα θα πάνε καλά:) Μέρα καλή
Ολα να πάνε καλά.
Ελπιζω ολες οι εξετασεις να περασουν ανωδυνα και τα αποτελεσματα να ειναι τοσο κανονικα που να καταντουν βαρετα! :)
Καλημέρα,
Θερμές ευχές για το Καλό!
Post a Comment