Cantar De Procella

Γυρνάω σπίτι μετά από μια πολύ κουραστική ημέρα δουλειάς,αλλά είμαι σε τέτοια υπερένταση που δεν μπορώ να πέσω για ύπνο ακόμα (ποιός,εγώ,που τα δωδεκάωρα ύπνου τά' χω στο τσεπάκι,να μην μπορώ να κοιμηθώ,από 'κει να καταλάβεις!). Το μόνο που ήθελα ήταν να βρω κάτι να χαζέψω,κάτι που να μην χρειάζεται καμία νοητική ικανότητα σε λειτουργία,τίποτα,απλά να κάτσω ν' αποχαυνωθώ με κάτι.Οπότε φυσικά άνοιξα την τηλεόραση - διαχρονική αξία αν θες ν' αποχαυνωθείς. Με το που ανοίγει, βλέπω το όνομα του Al Pacino o οποίος προφανώς πρωταγωνιστούσε στην ταινία που μόλις άρχιζε. Αντί να το ψυλλιαστώ το ζώον ότι για να παίζει ο Pacino δεν μπορεί νά 'ναι εντελώς άντε γεια η ταινία και ν' αλλάξω κανάλι,τ'αφήνω εκεί.

Frankie & Johnny.

Την έχετε δει; Ναι; Μπράβο.Εγώ δεν την είχα δει.Είχα ακούσει γι' αυτήν.Την είδα για πρώτη φορά.

Το κέρατό μου μέσα.Πάει η αποχαύνωση.Να θες να χαζέψεις και να μην σ' αφήνει το σύμπαν δηλαδής! Μα όλοι εναντίον μου πια; (αμ τι νομίζατε,ότι θα αναλάμβανα εγώ την ευθύνη των πράξεών μου; πριτς,σας γελάσανε!)

Την λάτρεψα την ταινία.Την λάτρεψα όμως.

"Why does everybody think that if there's something wrong with a woman she's been messed with as a child,she hasn't been messed with as a child, she has been messed with as a woman!".

Or something like that. Δεν θυμάμαι πώς τό 'πε ακριβώς η Pfifer.

Όπως καταλαβαίνετε,σκεψ εντατικ ( copyright by Πρόβατος) μας βγήκε το βράδυ.


Να την δείτε την ταινία αν δεν τό' χετε κάνει ήδη.Αξίζει.

Κατά τ' άλλα.....


ΕΡΧΟΜΑΙ! ΕΡΧΟΜΑΙ ΡΕ! :p