Monday, October 29, 2007
You make me feel never again
Το μεταλλάκι που έχω μέσα μου είναι τελικά γαμώ τα παιδιά. Απ' αυτό παίρνω τον τσαμπουκά μου,το θράσος μου,την αποφασιστηκότητά μου.Ναι απ' αυτό.Απ' το μεταλλάκι που γυρνάει και ρίχνει ένα "ρε δεν μου γαμιέστε όλοι" πού και πού και μου δίνει αέρα ν' ανασάνω.Το μεταλλάκι με πάει μπροστά,το χαμίνι με το κοροΐδευτικό μειδίασμα στο στόμα που άλλοτε κοροΐδεύει τους άλλους μα πιο συχνά εμένα.
Υπ ' όψην,"μεταλλάκι" = τρυφερός όρος για όσους ακούν heavy metal.
Όχι τίποτ' 'αλλο,αλλά το διαβάζουν και άσχετοι το blog :p
(και ναι,αυτό το ξανθό στην μέση της photo το βρίσκω εξαιρετικά fetching,ακόμα και τώρα! :p)
4 comments (+add yours?)
Είπα κι εγώ, τόσοι μήνες κι ούτε ένα σχόλιο για το μεταλλάκι! Και μόνο για την γκρίνια που υπέστης τόσα χρόνια (δικαίως μερικές φορές) άξιζε εκτενέστερο ποστ. :p
Kαλημέρα σας
Τι δικαίως ρε,τι δικαίως,μην με τσιτώνεις τώρα,στυγνέ καταπιεστή,βασανιστή,δόλιε καταπατητή μουσικών δικαιωμάτων!
Μεταλλάκι reigns supreme!
Φαύλε! :p
Λοιπόν εγώ σχόλιο δεν θα κάνω για το σημερινό της Φαίης, αλλά τρελλάθηκα με τον διάλογο μεταξύ σας, και επειδή εγώ το έχω δει και live όλο αυτό έχω λυθεί στα γέλια.
Σματσ, σματσ και στους δυό σας.
Ωπα! Να τα μας..
;)
Post a Comment