Cantar De Procella

Ποιός την αντέχει όμως την άλλη όψη, διότι εδώ που είμαι τώρα, το διαφορετικό δεν το σηκώνουν.

Το λέω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, εγώ έτσι θέλω στην παρούσα φάση και αφήστε με ήσυχη, αλλά πού.

Νοιάξιμο λέει.

Χμμμ,ναι. Αλλά όχι στον βωμό του "σε νοιάζομαι" να μου στερείς το δικαίωμα να κάνω ό,τι γουστάρω με την πάρτη μου.

Όχι,όχι να μου στερείς. Άκυρο. Τίποτα δεν μου στερείς, δεν εξαρτάται από σένα. Και λέγε ό,τι θες, εγω έτσι μπορώ έτσι κάνω.

Δεν σ' αρέσει; Δεν πειράζει.

Δεν είναι ανάγκη να αρέσω σε όλους.

Ακόμα κι αν οι οι "όλοι" είναι λατρεμένα πρόσωπα.

Τα βλέμματα....αχ, αυτά τα βλέμματά τους τα λένε όλα. Κι ας μη μιλάνε οι ίδιοι.

Shiny,polished people. That's what you want. And I ain't one.

And I bloody love it.

You see, this retreat into myself,is not for loneliness,it's for recuperation.

When an animal is hurt, it goes to its den and licks its wounds till they're healed. Till it feels strong again.

Why can't you bloody accept it? I'm yelling my guts out that I've CHANGED, for the better or the worst I don't really care, I feel good, and in the end that's all that matters.


Μ' αυτά και μ' εκείνα, το έτος τελειώνει. Δύο μήνες πριν ζούσα, σπούδαζα και δούλευα σε άλλη χώρα, κάπνιζα, κουτσοέπινα και έτρωγα μαλακίες. Μέσα σε δύο μήνες έφερα τα πάνω κάτω στην ζωή μου για άλλη μια φορά, έκανα το βήμα, και τώρα όλοι έχουν πέσει να με φάνε γιατί δεν τους βγήκα όπως θέλανε.

Well, tough.

Καλά Χριστούγεννα αλάνια!