Cantar De Procella

Κάτι λιγότερο από μήνα.
 Δύσκολα.
 Δύσκολη η συγκατοίκηση, δύσκολο το πλαίσιο, δύσκολα τα της δουλειάς. Έχω στείλει τουλάχιστον 80 βιογραφικά και για συνέντευξη με πήρανε από μία μόνο εταιρεία. Από την άλλη, τις προάλλες γνώρισα μια κοπελιά που είναι άνεργη 2 χρόνια τώρα. Ναι, στο Λονδίνο. Συνεχίζω όμως.

 Ο Γ. και ο Α., καλά παιδιά δεν λέω, αλλά κλασσικοί Έλληνες άντρες.
Κοίτα να δεις που μένοντας μαζί τους θ'αναγκαστώ να μάθω να βάζω όρια χωρίς να χρησιμοποιώ τον κλασσικό τρόπο του "είμαι χοντρή οπότε απωθητική οπότε θα μείνουν μακρυά ούτως ή άλλως".
 Την ημέρα που ο Α. πήγε να μου πει μέχρι και πώς θα τρώω, πώς κρατήθηκα και δεν τον έπιασα απ' τον λαιμό εγώ ξέρω. Τό' ριξα στο χιούμορ, τί νά' κανα. Παρεμβαίνει σε πράγματα που δεν τού πέφτει λόγος.
 Τι βραχνάς κι αυτός ρε παιδάκι μου - να πρέπει να γυρίζεις τον θυμό σου σε ωραίο τρόπο συνέχεια. Πωωωω. Θα το κάνω όσο μπορώ. Χέσε με.

 Η Αγγλία..μουντή. Μ' αρέσει το κρύο όμως, ευτυχώς. Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα. Δεν μπορώ να κοιμηθώ, όταν καταφέρνω να κοιμηθώ δεν ξεκουράζομαι..τα κλασσικά.
 Θα μού πεις, νωρίς είναι ακόμα.
 Σωστό κι αυτό.

 Για να δούμε λοιπόν.