Thursday, November 21, 2013
Could have written it myself.
"Δεν απορίπτεις καλές περιπτώσεις, απορrιπτεις ατομα που για τον εναν ή τον αλλο λογο δε σου κανουν. Δεκτειτε οτι για κάποιες γυναικές ειστε λιγοι, ανεπαρκεις. Δεκτείτε ότι απλα σε κάποιες κανετε σε κάποιες οχι. Όπως εμεις δεχόμαστε την απόρριψη οτι εχουμε περασει τα 30 και αρα ειμαστε γριες και πρεπει να μας κοιταξουν μονο κατι ξοφλημενοι που έχουν ξεμεινει. Οπώς δεχόμαστε εμεις οτι υπαρχει η μεριδα εκεινη των αντρων (μεγαλη κιολας) οι οποιοι επειδη ειμαστε στην ιδια ηλικια με αυτους και εχουμε περασει τα 30 προτιμα μια μικροτερη κατα πολυ γιατι εμεις νομιζει οτι θελουμε οικογενεια και παιδια (χωρις να μπει στην διαδικασια να ρωτησει τι θελουμε πραγματικα) και οτι δεν εχει κατι να πει μαζι μας, οποτε εμεις μενουμε να νταραβεριζομαστε με τους αντιστοιχους 40-45 που εχουν ξεμεινει, γιατι για αυτους ειμαστε τεκνα. Οσους εχω απορριψει τους εχω απορριψει γιατι δεν μου ελεγαν τιποτα ως ανθρωποι και ως εραστες (και αυτο δεν το λεω με την προφανη πεζη εννοια), δεν με νοιαζει αν ειχαν ενα καλο προφιλ και πακετο, με νοιαζει οτι εγω σε ολο αυτο δεν θα αισθανομουν καλα. Και επισης δεν με νοιαζει τι κανουν στην ζωη τους, μακαρι να εχουν προχωρησει με τον τροπο που ονειρευονταν. Ξερω οτι δεν υπαρχουν πριγκιπες αλλα αυτο δεν σημαινει οτι πρεπει να συμβιβαστω με τον πρωτο τυχοντα βατραχο. Παντα υπαρχει το ενδεχομενο να μεινουμε μονοι μας, αλλα δεν θελω να ειμαι σε μια οικογενεια, για να λεω στον εξω κοσμο οτι δεν ειμαι μονη και να κλαιω σιωπηρα χωρις ηχο και να νιωθω μονη. (Καθε μερα βλεπω πολλες τετοιες σαπιες καταστασεις). Ειναι ρισκο και μεγαλο, αλλα δεν μπορω να κοροιδευω τον ευατο μου, τον αγαπαω και θελω να εχω καλες σχεσεις μαζι του, αυτος ειναι ο μονος που δεν θα με αφησει ποτε μονη. Μια γυναικα αν δημιουργει και εξελισσεται δεν νιωθει οτι χανει την νιοτη της, ειδικα αν προσεχει και τον ευατο της. Προσωπικα υπηρχαν περιοδοι που ημουν απο επιλογη μονη, αυτη τη στιγμη δεν ειμαι απο επιλογη, θα ηθελα να ειμαι με κατι που θα με γεμιζε (οχι παιδια και οικογενειες και τετοια). Εναν ανθρωπο που να μπορει και να εχει διαθεση να προσφερει οτι και εγω. Δεν μπορω ομως να συμβιβαστω με τον καθε τυχαρπαστο που μου την πεφτει για να μην ειμαι μονη. Και δεν το λεω ειρωνικα αυτο ή ψωνιστικα. Απλα οταν οι περιπτωσεις που σε πλησιαζουν ειναι τυπου : για μια ξεπετα, για ελευθερη σχεση, ο τυπος δεν ξερω τι θελω αλλα θελω να σε ταλαιπωρησω εφοσον ειμαι στον κοσμο μου, ο τυπος ειμαι παντρεμενος με παιδι αλλα θα ηθελα και μια παραλληλη μονιμη σχεση, ο τυπος ειμαι παντρεμενος και σου εμφανιζομαι ως ελευθερος μεχρι να σε πηδηξω, ο τυπος ο καμμενος απο τις πρωην του που θελει να βγαλει τα ψυχολογικα του σε εμενα ολα-δεν ειμαι μητερα τερεζα-, ο τυπος ψυχακι, ο τυπος μισογυνης, ο τυπος ασφυκτικα ζηλιαρης, ο τυπος ψωνιο χωρις αυριο, ο τυπος εγωιστης οσο δεν παει και αλλες τετοιες καλες περιπτωσεις εκει εξω. Δεν θελω φιλε μου (επιτρεψε μου την προσφωνηση) να συμβιβαστω για να μην ειμαι μονη, γιατι και παλι μονη θα ειμαι αφου δεν θα με καλυπτει η πιθανη σχεση. Δεν ξερω αν χρονικα με παιρνει ή οχι, δεν ξερω τι θα γινει στο μελλον (αν ηξερα θα το εκμεταλευομουν τυπου χαρισμα κληρονομικο), αλλα θελω να νιωθω καλα με τον ευατο μου. Δεν ειναι ουτε απο σνομπισμο, ουτε απο υπεροψια. Μπορει καποια στιγμη να απογοητευτω, να κλεισω τα ματια και να συμβιβαστω. Ειναι ανθρωπινο, το αναγνωριζω, οσο ομως μπορω να μην ξεπουλησω τον ευατο μου θα το κανω, και ας εχει μεγαλο κοστος."
