Cantar De Procella

-Θέλω να θέλει.
-Ναι,αυτό τό 'χω εμπεδώσει...
-Να θέλει και να κάνει κάτι γι' αυτό,κάτι ουσιώδες.
-Να θέλει τί;
-Εμένα.
-Ως τί;
-Ως γυναίκα.
-Λυπάμαι αλλά χάσατε.Δεν σε θέλει κούκλα μου.Στα λόγια δεν σε θέλει.Ούτε στην πράξη σε θέλει επί της ουσίας.Αν ήθελε θά 'ταν αλλιώς.Ξέρεις πώς.... Ξέρεις;
-Καλή ερώτηση...
-Χμμ...Σκέψου πώς είσαι εσύ όταν θες κάποιον,τί είσαι διατεθειμένη να κάνεις.
-Ναι,εντάξει,κατάλαβα τί εννοείς.
-Το κάνει;
-Όχι.
-Τότε;
-Δεν μ' αφήνει...Είναι εκεί και το δείχνει.Με κοιτάει,με ή χωρίς αφορμή,με ψάχνει,χρησιμοποιεί την δουλειά ως πρόσχημα για ν' ανταλάξουμε κάποιες λέξεις,για να έχει αφορμή να με κοιτάξει στα μάτια να δει πώς είμαι,τι διάθεση έχω.Περνάω δίπλα του και γυρνάει,γελάω με συναδέλφους και γελάει κι αυτός για να δείξει ότι συμμετέχει.Πετάει καλημέρες και καληνύχτες στο γενικό πάνω από το κεφάλι μου για να δει αν θα ανταποκριθώ,αν και πόσο είμαι ακόμα θυμωμένη.Τις προάλλες με πείραζε πάλι ο Alain και του την έλεγα (γελώντας βέβαια) και γυρνάει ο Marco με ένα απίστευτο παράπονο στα μάτια και τη φωνή και μου κάνει "Μα γιατί τον μισείς τόσο πολύ τον Alain; Τί σου έκανε πια;".Και εγώ κόλλησα γιατί ένιωσα ότι εκείνη τη στιγμή δεν με ρώταγε για τον Alain,με ρώταγε για τον ΙΔΙΟ,με ρώταγε γιατί τον μισώ!Ούτε που θυμάμαι αν και τι απάντησα,τά' χασα... Και μέσα σε όλο αυτό είμαι εγώ αυτή που πρέπει να θέτει όρια,ξανά και ξανά,να κρατάει τις αποστάσεις,ενώ ΘΕΛΩ γαμώτο μου,ΘΕΛΩ!
-Θέλεις τι;
-Αυτόν!Ν' ασχολείται,να είναι εκεί,να ξέρω ότι μ' αναζητάει.Αυτά που κάνει ήδη,και ακόμα παραπάνω.Θέλω....την ελπίδα (αναστεναγμός).
-Είναι κούφια η ελπίδα σου Φαίη,τζούφια.Για να μην επεκταθώ στο πόσο φτηνά σε πουλάς για άλλη μια φορά και στο τι δείχνει αυτό και και και... Τα ξέρεις.
-Τα ξέρω γαμώτο,ναι.Το μυαλό μου καταλαβαίνει,σωστά τα λες.Κι η καρδιά μου καταλαβαίνει,αλλά δεν δέχεται η πουτάνα.Μου πετάει ένα τεράστιο ΘΕΛΩ στη μούρη και χάνω τον μπούσουλα,δεν ξέρω τί να της πω.
-Ξέρω πώς είναι...Δεν πα να λες σοφίες,τσιτάτα και ό,τι άλλο θες.Δεν καταλαβαίνει τον Χριστό της αυτή,εκεί.Τί να σου πω...Άμα θέλεις τόσο πολύ,κάν' το κι ό,τι βγει.Να φας τα σκατά μπας και μάθεις.Μην έρθεις όμως μετά γκρινιάζοντας ή μυξοκλαίγοντας,στο λέω.Δικιά σου η επιλογή δικιά σου κι η ευθύνη.Αν και όπως σε κόβω το πιθανότερο είναι να ξαναθυμώσεις.
-...

(παύση)



-Θέλει δουλειά αυτό ρε συ,δεν λύνεται έτσι.Κάνε ό,τι είναι να κάνεις τώρα,αφού θες την άδεια,ορίστε,στην δίνω.Αλλά στο λέω,θέλει δουλειά αυτό για να σιάξει,για ν' αλλάξει κατεύθυνση αυτό το "θέλω" και να πάει εκεί που του πρέπει.Και η δουλειά αυτή δεν γίνεται εκτός Ελλάδας Φαίη.Θέλει πατρίδα...