Cantar De Procella

τα τελευταία posts του pascal και τα σχόλια που αυτά έλαβαν,μου βγήκε αυτό:

Είναι μερικές φορές που νιώθω ότι δεν υπάρχει χώρος και τόπος για μένα,ότι είμαι διωγμένη από παντού,ότι όπου και να πάω κρίνομαι και αποδοκιμάζομαι,ότι δεν είμαι αρκετή.

Και θέλω να κρυφτώ,να βρω μια γωνιά,να πάρω μια κουβέρτα και να κάτσω εκεί μέχρι να βρω το κουράγιο να ξαναπροσεγγίσω τους ανθρώπους ή να αποφασίσω να απομακρυνθώ για πάντα.

Κάνεις αυτό άρα είσαι ανασφαλής,κάνεις το άλλο άρα είσαι κομπλεξικός,δεν κάνεις τίποτα άρα είσαι άβουλος,έχεις πολλές εμπειρίες άρα ξέρεις,δεν έχεις εμπειρίες άρα δεν ξέρεις τίποτα.

Γιατί κρίνουμε τους ανθρώπους έτσι ρε γαμώτο; Εντάξει,οι επιλογές μας και οι αποφάσεις μας δείχνουν το ποιοι είμαστε,συμφωνώ.Αλλά τι έγινε αν είμαστε και λίγο στραπατσαρισμένοι; Αυτό σημαίνει ότι δεν αξίζουμε και είμαστε για πέταμα; Είμαστε ανασφαλείς/κοντοί/άσχημοι/χοντροί/κομπλεξικοί,αλλά δεν είμαστε ΜΟΝΟ αυτό."Κάθε άνθρωπος που έχω γνωρίσει έως σήμερα ήταν ένας ανθόκηπος" έλεγε η δασκάλα μου.Και αυτή κι αν είχε δει παθολογία.Κι όμως.Ανθόκηπος ρε σεις!Κι αν έχει κανά ζιζάνιο που και πού,ε,και τί έγινε; Στο χέρι μας είναι να δείξουμε ότι εμείς δεν θέλουμε το ζιζάνιο,θέλουμε εκείνο το τριαντάφυλλο στο βάθος που μυρίζει μεθυστικά και μας ταξιδεύει.Κι αν ο ιδιοκτήτης του ανθόκηπου θελήσει,θα βρει τρόπο να το ξεριζώσει το ζιζάνιο ο ίδιος.Και τότε η αγάπη μας γι αυτόν θα πολλαπλασιαστεί.Αλλά ακόμα κι αν δεν το κάνει,μυρίσαμε ένα ακόμα τριαντάφυλλο ρε σεις! Λίγο πράμα είναι αυτό; Λες και η ζωή δίνει τις χιλιάδες ευκαιρίες να μυρίσουμε τριαντάφυλλα.Ε ρε κούνια που μας κούναγε....

Δεν λέω να μην υπάρχει φίλτρο και επιλογή των ανθρώπων που θα έχουμε δίπλα μας.Σαφώς και να υπάρχει.Μιλάω για την κριτική.Αν δεν μας κάνει ένας άνθρωπος,δεν τον βάζουμε στο σύμπαν μας και τελείωσε.Τί νόημα έχει ν' αρχίζουμε τους χαρακτηρισμούς και τους αφορισμούς; Άνθρωπος είναι κι αυτός,τόσα ξέρει τόσα κάνει.

Κάτι τέτοιες στιγμές νιώθω πολύ μόνη μου,και δεν μ'αρέσει...

Αλλά θα εξακολουθήσω να προσπαθώ να μην κρίνω τους ανθρώπους.