Tuesday, December 04, 2007

The River

Ο Νίκος,στην ηλικία του αδερφού μου,γειτονάκι που έμενε τρεις ορόφους πάνω από το πατρικό μου,νεκρός.Από ναρκωτικά.

Μάλιστα.


Γαμώ το κέρατό μου γαμώ.


Θυμώνω ρε πούστη μου,θυμώνω πάρα πολύ.Θυμώνω με την γαμοκατάσταση,με τα σκατά τα οποία έχουν γεμίσει τις ζωές μας,με την αρρώστεια που θερίζει όλες τις οικογένειες πλέον και δεν την βλέπουν παρά ελάχιστοι άνθρωποι.Γαμώ την πουτάνα μου μέσα γαμώ,τί σκατά πρέπει να γίνει δηλαδή για να καταλάβουν οι γαμωκοινωνίες μας ότι όταν ένας άνθρωπος πέφτει σε εξαρτήσεις ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΑΡΙΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ; ΠΟΣΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ;

Η πρόληψη δεν φτάνει,η καταστολή δεν φτάνει,πρέπει να εκπαιδευτεί ο κόσμος γαμώτο,οι ίδιοι οι γονείς,αλλιώς δεν κάνουμε δουλειά.

Λυπάμαι ρε Νίκο γαμώτο,λυπάμαι. Έφυγες πολύ νωρίς γαμώτο μου.Πολύ νωρίς και άδικα.Από σένα θα κρατήσω τα μάτια σου,θα τα κρατήσω μέσα μου να τα έχω να σε θυμάμαι.

Πάρε το The River.Για πάρτη σου.

I come from down in the valley
Where mister when you're young
They bring you up to do like your daddy done
Me and Mary we met in high school
When she was just seventeen
We'd drive out of this valley down to where the fields
were green
We'd go down to the river
And into the river we'd dive
Oh down to the river we'd ride
Then I got Mary pregnant
And man that was all she wrote
And for my nineteenth birthday I got a union card
and a wedding coat
We went down to the courthouse
And the judge put it all to rest
No wedding day smiles, no walk down the aisle
No flowers, no wedding dress
That night we went down to the river
And into the river we'd dive
Oh down to the river we did ride
I got a job working construction for the Johnstown Company
But lately there ain't been much work
on account of the economy
Now all them things that seemed so important
Well mister they vanished right into the air
Now I just act like I don't remember
Mary acts like she don't care
But I remember us riding in my brother's car
Her body tan and wet down at the reservoir
At night on them banks I'd lie awake
And pull her close just to feel each breath she'd take
Now those memories come back to haunt me
They haunt me like a curse
Is a dream a lie if it don't come true
Or is it something worse,
That sends me down to the river
Though I know the river is dry
That sends me down to the river tonight
Down to the river
My baby and I
Oh down to the river we ride






Μπορεί να πάει στο διάολο το 2007; Ρε Θεέ,τι θα γίνει ρε συ, μ' έχεις γαμήσει,κάνε τουμπεκί για λίγο ,ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΛΕΜΕ.

4 comments (+add yours?)

lee said...

Εσυ τα λες αυτα?
Εσυ εισαι δυνατη, δεν θελω μαλακιες.
Εγω αυτο που καταλαβαινω με τα χρονια, ειναι πως η ζωη δυσκολευει οσο μεγαλωνουμε. Δεν κλαιγομαι, απλα διαπιστωνω :(

Φαίη said...

Ναι ρε συ Lee,εγώ τα λέω αυτά. Εγώ η δυνατή.Εγώ που έχω περάσει τόσα και τόσα. Έχω κι εγώ δικαίωμα να μην αντέχω.Και το λέω.Και δεν είναι μαλακίες.Είναι το συναίσθημά μου.Και όταν το συναίσθημά μου μιλάει,το σέβομαι.Και να πα να γαμηθεί το σύμπαν.

Και ναι,έχεις δίκιο,είναι δύσκολα τα πράματα. Κάτι τέτοια βλέπω γύρω μου και γυρνάω και λέω στον εαυτό μου "μαλάκα Φαίη,την ζωή σου κορίτσι μου.Άδραξέ την απ' τα μαλλιά και κάντηνα κάτι!"

Καλησπέρες ρε συ,πάμε παρακάτω!

Moutsakos said...

Εμ, δεν υπάρχει θεός. Όσο για το 2008, περιμένετε 27 μέρες ακόμα.

Lucia said...

Φαιάκι μου, συμμερίζομαι απόλυτα αυτό που λές. Ναι η ζωή είναι άδικη, και δύσκολη και σκληρή και απ'όλα είναι. Ας κρατήσουμε τα μάτια του Νίκου, την ήρεμη και δειλή "καλησπέρα" του και ας προσπαθήσουμε να προστατέψουμε την ψυχή μας, για να αποφύγουμε όσο μπορούμε κάθε λογιών εξαρτήσεις που μπορεί να μας αφαιρέσουν τη χαρά του να την ζούμε αυτή την γαμημένη την ζωή!