Sunday, May 16, 2010
Δεν είχα καταλάβει όταν είχα κολλήσει με αυτό το κομμάτι τί ήταν αυτό που με μαγνήτιζε και με απωθούσε την ίδια στιγμή.
Κατάλαβα.
Όταν προσέχω τον στίχο μόνο, την παραμύθα κοινώς, μια χαρά μού ακούγεται.
Όταν προσέχω τον τρόπο που τα λέει, τις πράξεις κοινώς, με πιάνει αηδία και θέλω ν'αρχίσω να τρέχω.
0 comments (+add yours?)
Post a Comment