Cantar De Procella

Βαρέθηκα ρε πούστη μου. Κουράστηκα,πώς το λένε. Κουράστηκα να το μαζεύω συνέχεια,νά'χω τον άλλο all over me με πάσα αφορμή και μετά να πρέπει να λέω και να ξαναλέω στον εαυτό μου ότι όλ 'αυτά είναι μαλακίες,ότι δε νοιάζεται πραγματικά και ότι όλ 'αυτά είναι για τον πούτσο. ΒΑΡΕΘΗΚΑ. Α στο διάολο δηλαδή,τί σκατά έχω και τους τραβάω αυτούς τους τύπους,μου λες; Το κέρατό μου,ήρθα σε μια άλλη χώρα για να βρω ξανά τα ίδια σκατά; Δεν μπορεί,κάτι κάνω εγώ λάθος. Τί όμως;

Εντάξει,σταμάτησα να παίρνω την ευθύνη του. Δεν προσπαθώ ούτε να τον βγάλω απ' το καβούκι του,ούτε κάνω καμία κίνηση,τίποτα. Κι έρχεται μόνος του! Γαμώ την πουτάνα μου γαμώ. Θυμός,έχω θυμώσει άσχημα-πάλι.Με μένα και μ'αυτόν.Και τώρα τί; Δέξου το ή φύγε θα μου πεις. Ωραία,κι εγώ τα ίδια λέω.Προσπάθησα να φύγω και δεν μπορώ.Δεν μπορώ γαμώ το κεφάλι μου μέσα.Γιατί δεν μπορώ; Χαμηλή εαυτοεκτίμηση; Δεν πιστεύω ότι αξίζω καλύτερα γι΄αυτό κάθομαι; Μήπως επειδή δεν υπάρχει κάτι άλλο στον ορίζοντα; Κι ο Eloi; Γιατί δεν συγκεντρώνομαι κάπως εκεί; Γιατί δεν κάνω κάτι εκεί,δεν δίνω μια ευκαιρία; Ίσως και να βγει κάτι καλό.Δεν μ 'αρέσει; Ούτε ο Marco μ'άρεσε στην αρχή. Απεναντίας. Τον κοίταγα κι αναρωτιόμουνα αν θα μπορούσα ποτέ να είμαι μ' αυτον τον άντρα. Και τώρα...

Σκατά. Σταματάω γιατί τα παίρνω με την πάρτυ μου που νιώθω την ανάγκη να τα γράψω.Δίκιο έχω αλλά τσαντίζομαι.Θέλω να μη με νοιάζει ρε πούστη μου,ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ!