Cantar De Procella

-Θα κάνω τα πάντα,ό,τι περνάει απ' το χέρι μου,το καταλαβαίνεις; Δεν μ'ενδιαφέρει αν και πόσο θα πονέσει,πόσο θα πρέπει να αλλάξω,τί θα πρέπει ν'αλλάξω,αν είναι εξάρτηση ή όχι,αν το σύμπαν λέει άλλα,δεν μ'ενδιαφέρει τίποτα,ΤΙΠΟΤΑ!
ΓΙΑ ΜΙΑ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΕΓΩ ΓΑΜΩΤΟ,ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΩ ΟΥΤΕ ΝΑ ΔΩΣΩ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ,ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΛΕΨΩ ΓΙ'ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ, Τ'ΑΚΟΥΣ;
-Τ' ακούω. Σ'ακούω.
-Ε ΜΙΛΑ!
-Να πώ τί; Έχεις προσπαθήσει τόσες φορές,με διαφορετικούς τρόπους κάθε φορά,και το αποτέλεσμα ήταν πάντα το ίδιο...
-Όχι,το αποτέλεσμα είναι πάντα λίγο καλύτερο,κάθε φορά είναι λες κι έχουμε κάνει ένα βήμα πιο μπροστά.
-Ή πιο πίσω! ΑΡΝΕΙΤΑΙ παιδάκι μου,το καταλαβαίνεις; Έστω ότι γουστάρει,αλλά όχι αρκετά ή δεν θέλει να το δει ή δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο.Δουλειά σου είναι να τον βγάλεις απ' το καβούκι του; ΟΧΙ! Δουλειά σου είναι ν' αναλάβεις την ευθύνη κάποιου άλλου ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΦΟΡΑ; Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό κάνεις; Άν θέλει,θά ρθει μόνος του ρε κοπέλα μου, ΞΕΚΟΛΛΑ, ΤΟ ΚΟΥΡΑΣΕΣ!
-ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!Δεν βλέπεις ότι δεν μπορώ; Πάω να κάνω κάτι άλλο και συγκρίνω,σκέφτομαι αυτόν τις στιγμές που θα έπρεπε να σκέφτομαι κάποιον άλλο,τί άλλο να κάνω δηλαδή για να σου δείξω ότι αυτόν θέλω;
-Δεν χρειάζεται καλή μου,το ξέρω....Λες να μην το ξέρω;
-Τότε γιατί με πολεμάς έτσι; Γιατί με πνίγεις όποτε πάω να σου μιλήσω;Γιατί δεν δέχεσαι καμία αναφορά εκτός και είναι ακραία;Έχω την ανάγκη να σου πω τι νιώθω και δεν μ' αφήνεις, έχω την ανάγκη να του δείξω και δεν μ 'αφήνεις,δεν μ' αφήνεις ποτέ,με κρύβεις κάτω από προσωπεία και δεν αντέχω,δεν αντέχω!
-Μα,από αγάπη το κάνω,πώς να σ' αφήσω έτσι,ασυμάζευτη,όταν ξέρω πολύ καλά ότι θα πληγωθείς,προσπαθήσαμε και πριν και είδες τί έγινε,είδες τον πόνο που νιώσαμε,θές να ξανανιώσεις το ίδιο; Αυτό δεν το αντέχω εγώ!
-Δεν είναι το ίδιο,πώς να σου δώσω να καταλάβεις..... Άσε με να εκφραστώ,μην με πνίγεις,άσε με να κάνω τις αλλαγές που θέλω,ξέρεις ότι έχω δύο χαρτιά ακόμα που δεν έχω παίξει,κι είναι καλά,αλήθεια σου λέω,είναι ίσως τα καλύτερα που είχα ποτέ. Ούτ' εγώ θέλω να πονέσω,αλλά δεν θα ησυχάσω αν δεν έχω κάνει ότι περνούσε απ' το χέρι μου.Και δεν αναλαμβάνω την ευθύνη κανενός,απλά θα εκφραστώ,θα κάνω αλλαγές επειδή τις θέλω κι εγώ,δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς άλλωστε και το ξέρεις.Θέλω να με κάνω όπως θέλω εγώ να είμαι,να βγάλω μια ομορφιά που όμοιά της σε μας δεν θα έχεις ξαναδεί....
-Μα τί σχέση έχει αυτό μ' αυτόν; Δεν καταλαβαίνω....
-Είναι κίνητρο.Όχι αιτία,αλλά κίνητρο.
-Και πιστεύεις πραγματικά ότι θα πιάσει; Ρε συ με δουλεύεις; Αν θες να κάνεις αυτές τις αλλαγές που λες,όποιες και νά'ναι,κάντες για πάρτη σου!
-Μα αυτό σου λέω,για μένα θα τις κάνω,αλλά χρειάζομαι αυτό το επιπλέον κίνητρο,χρειάζομαι να ξέρω ότι έκανα ό,τι μπορούσα,όπως το μπορούσα και το ήξερα την δεδομένη χρονική περίοδο.
-.......
-Αφού με ξέρεις τώρα,αν υπάρχει κάτι ακόμα που μπορώ ν' αλλάξω εγώ,αν δεν το κάνω θα σκάσω!
-Το ξέρω πανάθεμά σε,το ξέρω.....
(Παύση)

-Το όριο στην αλλαγή που θα το βάλεις όμως; Πότε θα πεις "αρκετά,ως εδώ και μη παρέκει";
-Στις αξίες θα το πω και το ξέρεις.Αυτές είναι μη διαπραγματεύσιμες. Τα υπόλοιπα όμως,είναι.
-Το ξέρω....
-Το ξέρεις όντως;
-........
-Θα μ 'αφήσεις λοιπόν;
-Θα σ'αφήσω.Κι αν πονέσεις ξανά,θά' μαι εδώ να σε πάρω αγκαλιά.Αλλά πρόσεχε,τα μάτια σου δεκατέσσερα κακομοίρα μου,τα μάτια σου στα σημάδια!
-Ναι,θα προσέχω.Στο υπόσχομαι.


Now Playing : Δημήτρης Ζερβουδάκης - Τα Ανείπωτα.