Cantar De Procella

Την Κυριακή το βράδυ είδα στην τηλεόραση δύο απ' τις αγαπημένες μου ταινίες (τις οποίες έχω και σε dvd αλλά έκατσα να τις δω ούτως ή άλλως). "My big fat Greek wedding" και αμέσως μετά "Amelie".Γέλιο μέχρι δακρύων στην πρώτη και σκέτα δάκρυα στην δεύτερη.Την Δευτέρα το πρωϊ λοιπόν,θέλοντας να διατηρήσω την γλυκιά αίσθηση που μου είχαν αφήσει,πήρα το soundtrack της Amelie μαζί μου στην δουλειά να το ακούω όλη μέρα και να χαζοχαίρομαι μόνη μου.

Αμ δε.

Την προηγούμενη βδομάδα,ο trainer του τμήματος έλειπε διακοπές (ο οποίος μπαι δε γουεη είναι ο Μάρκο).Άρα τον αντικαθιστούσα εγώ.Κάποια στιγμή λοιπόν έρχεται μια κοπέλα από την senior team και μου λέει ότι την Δευτέρα (εχθές) θα 'επρεπε να κανονίσω training για όλο το τμήμα από τις 9 το πρωϊ ως τις 11,όχι επειδή το χρειαζόταν κανείς αλλά επειδή θα ερχότανε ένα από τα μεγάλα κεφάλια της εταιρείας και ήθελαν όλες τις αίθουσες διδασκαλίας γεμάτες.Ντοιονγκκκκκ. Επειδή όμως είμαι δυόμιση χρόνια εδώ πέρα και ξέρω πώς λειτουργούν κάποια πράγματα πλέον (ή πώς ΔΕΝ λειτουργούν :p) δεν πτοήθηκα,έσκασα χαμογελάκι και είπα ότι βεβαίαως και θα το κανονίσω και θα το κάνω και όλα αυτά.

Αφού με περάσανε σαράντα κύματα μέχρι να καταφέρω να κλείσω την αίθουσα,να ενημερώσω όσους έπρεπε να ενημερωθούν και άλλα τέτοια διαδικαστικά,το κανόνισα. Εχθές όμως ο Μάρκο είχε γυρίσει από τις διακοπές του,και καθ' ότι αυτός είναι ο trainer,θεώρησα σωστό να πάω να τον ρωτήσω αν θέλει να το κάνει αυτός. Πάω λοιπόν. Δεν είχε δει το πρόγραμμα ακόμα οπότε του εξήγησα εγώ την κατάσταση.

Και τα παίρνει κρανίο. Άσχημα.

Ανεβάζει τόνο φωνής,κοκκινίζει,και αρχίζει να λέει κάτι για παραγωγικότητες και πού είμαστε και πού πρέπει να φτάσουμε και,εν ολίγοις,να μου πετάει θυμό που ΔΕΝ ΑΞΙΖΑ.

Όντας το τέρας ψυχραιμίας που είμαι,του λέω κοφτά "άκου να σου πω,δεν το κανόνισα εγώ,ούτε το αποφάσισα εγώ.Αν θέλεις μπορείς να το συζητήσεις με αυτούς που το αποφασίσανε,εγώ θέλω να ξέρω αν θα δώσεις το training ή όχι ώστε αν δεν το δώσεις να προετοιμαστώ να το δώσω εγώ." Δεν φάνηκε να με πολυάκουσε καθώς συνέχισε τον παροξυσμό οπότε σηκώθηκα κι έφυγα,γύρισα στο γραφείο μου,έβαλα τ' ακουστικά μου και γείωσα το σύμπαν.

Η ώρα όμως περνούσε,και εγώ δεν ήξερα ποιός τελικά θα έδινε αυτό το ρημαδιασμένο το training.Άκουγα τον Μάρκο από πίσω μου να συζητάει σε έντονο τόνο με κάποιους από την senior team για το γεγονός,αλλά ως εκεί. Τέλος πάντων κάποια στιγμή μου στέλνει μήνυμα μέσω του ενδοεταιρικού chat που έχουμε ότι δεν νιώθει να το κάνει,να δώσει το training δηλαδή.Κοιτάω το ρολόϊ,σε τρία λεπτά θα μαζευόταν ο κόσμος στις αίθουσες.Πετάγομαι πάνω σαν την τρελλή και πάω να βρω προτζεκτορες λαπτόπια εγχειρίδια και δεν συμμαζεύεται.Το χάος.Δεν προλάβαινα με τίποτα. Ζητάω απ' τον Μάρκο να με βοηθήσει,έρχεται,κι εκεί που μαζεύουμε τα συμπράγκαλα γυρνάει και μου κάνει "άσε,θα το κάνω εγώ,εντάξει". Τον κοιτάω με έκφραση "μας δουλεύεις ρε φίλε;",αλλά δεν λέω τίποτα.Πάμε από το γραφείο του να πάρουμε κάτι τελευταία και εκεί κάτι τον ξαναπιάνει και αρχίζει πάλι να λέει ότι θα παραπονεθεί στο senior management και δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο,ξανακοκκινίζει και αρχίζει πάλι να μου πετάει θυμό που δεν άξιζα.Ε αυτό ήταν.Γυρνάω και του λέω με επιτακτικότατο αλλά όχι θυμωμένο τρόπο ότι δεν αξίζω αυτό το θυμό που μου πετάει στη μάπα διότι στην τελική δεν το αποφάσισα εγώ,άλλος το αποφάσισε.Και τί γυρνάει και μου λέει ο θεός; "Είμαι θυμωμένος άσχημα και απλά είσαι εδώ"!

Εκεί πρέπει να γυάλισε το μάτι μου.Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου σκέφτηκα τα εξής : Πούστη θα σε πιάσω απ' το λαιμό και θα σου χτυπήσω το κεφάλι στο πάτωμα μέχρι να καταλάβεις-σκάσε Φαίη αν βγάλεις τέτοιο θυμό θ' αρπαχτείτε άσχημα-πώς σκατά να τον μαζέψω τούτονα τώρα; [Θυμός,Εξυπνάδα,Δύναμη/Χειρισμός -με την καλή έννοια,ε Βαρβάρα; ;) ].

Γυρνάω,φοράω το δολοφονικό βλέμμα στα μάτια μου,προσέχω ώστε ο τόνος της φωνής μου να είναι σταθερός και σε ύφος δεν-σηκώνω-κουβέντα τον κοιτάω και του λέω "save that anger for the people who deserve it".

Σταμάτησε αμέσως,αμέσως όμως,κοκκίνησε ακόμα περισσότερο,κατέβασε το κεφάλι,πήρε τα συμπράγκαλα και άρχισε ν' ανεβαίνει προς τις αίθουσες διδασκαλίας.


Όσο για μένα,αντί ν' ακούσω τον Yann Tiersen πού 'χα υπολογίσει,βρήκα ό,τι πιο δυνατό ebm μπορούσα στο radioblogclub και έβαλα "do not disturb" έκφραση στη φάτσα μου για πολλές ώρες.


Now Playing : Suicide Commando - Hellraiser (VnV Nation Remix)