Thursday, May 15, 2008
Προπατορικό Αμάρτημα ;
Α ναι; Μωρ' τί μας λες!
Τι είναι ο παράδεισος μπροστά στη γνώση;
Φάγανε λέει από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Κοινώς, εκεί που ήτανε χαϊβάνια, μες τη νιρβάνα και τη ντάγκλα της Εδέμ, φάγανε τον καρπό και αποκτήσανε Γνώση. Και η Γνώση τους καταδίκασε να ζουν μια Ζωή γήϊνη, με ευθύνες, μόχθους, και άλλα τέτοια κακά.
Μωρέ ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ καλύτερη είναι η "πτώση" στα δικά μου τα μάτια!
Ή το άλλο που με κόλλαγε από παιδί : Εωσφόρος. Lucifer. Αυτός που φέρνει το φως.
Με πιάνεις; Αυτός που φέρνει το φως, αυτός που σου ανοίγει τα μάτια.
Κάτι τέτοια βλέπω και δεν μπορώ παρά να αναφωνήσω: WHAT THE FUCK????
Κι επειδή έχω ρέντα σήμερα, πάρ' τε κι αυτό :
Πάντα πίστευα ότι απ΄αυτή την πρόταση λείπει ένα κόμμα. Ποιά πρόταση;
Πίστευε και μη, ερεύνα.
Υ.Γ. : Για να μην παρεξηγηθώ, πιστεύω στον Θεό. Με μια βαθιά, εντελώς προσωπική και υποκειμενική πίστη. Και την πίστη μου αυτή την απέκτησα στην πορεία, δεν την πήρα έτοιμη. Μέχρι τα 20+ δήλωνα άθεη. Μετά... είδα.-

5 comments (+add yours?)
ΚαληΗμέρα και πάλι!
Ζόρικη υπόθεση η του Θεού. Δυστύχημα όταν καταντά ένας τέτοιος της ανάγκης [στον οποίο δηλαδή προστρέχουμε ή προσβλέπουμε όταν έχουμε ανάγκη και κόψιμο]. Το ευτύχημα, από την άλλη, είναι ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε στην ερώτηση: Υπάρχει Θεός;
I couldn't agree more..
Καλημέρα! Σκέψεις βρήκα, δράση αντίδραση ( άρα ζωή ) , μα και μια τάση απολογίας...ή έστω προσπάθεια κατάρριψης της ετικέτας "άθεη"... :)) :))
Το πίστεψε και μη ερεύνα, παρουσιάστηκε δογματικά. Η αληθινή φράση, του ευαγγελίου, ήταν ερευνάτε τις γραφές. Μα όπως και να έχει, το ταξίδι από το χθες στο σήμερα μεγάλο.... Κι οι άνθρωποι, άνθρωποι είναι, αρέσκονται να διορθώνουν τις ιστορίες, άλλοτε ηθελημένα κι άλλοτε από συνήθεια ή καλή πρόθεση. Ζητούμενο πάντα η πίστη, ή καλύτερα η υποταγή. Οι θρησκείες, πάντα χρησίμευαν στην εγκόσμια εξουσία, ακριβώς για αυτό τον κατευνασμό που προσφέρουν. Γιατί θέτουν όρια και αυξάνουν τις αντοχές. Δεν μπορώ να δεχτώ πως ο θρήσκος χριστιανός, είναι καλύτερος από τον θρήσκο ιθαγενή Αμερικάνο ( Ινδιάνους) , που τιμούσαν κάθε μορφή ζωής , τους προγόνους, το παιδί και τον γέροντα τον καθένα με τον τρόπο του. Κι όταν μάλιστα η λέξη θρήσκος, συχνά γίνεται συνώνυμη με την άρνηση του να δει κανείς πέρα από όσο επιτρέπετε, τότε... τι να πει κανείς.... Σκλαβιά γίνεται για το πνεύμα, αναπηρία για την ζωή. Οι μεγάλες αλήθειες, ζουν όλες μέσα μας. Έχουν φωνή και ανάγκη.Αγάπη, καθαρή κρίση, μοίρασμα... :)) Λέγεται και συνείδηση... Όλοι την έχουμε, στο βαθμό που μάθαμε να αγαπάμε, να σκεφτόμαστε, να μοιραζόμαστε...
Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις! :))
Αείποτε, ναι,ευτυχώς ;)
Lee : :*
Ανεμοσκορπίσματα : καλώς ήρθες κατ' αρχάς!
"Οι μεγάλες αλήθειες, ζουν όλες μέσα μας. Έχουν φωνή και ανάγκη.Αγάπη, καθαρή κρίση, μοίρασμα..."
Αυτό,θα το θυμάμαι. ;)
Να κάνω κι εγώ quote τον Zamyatin;
"The myth about the angel who rebelled against his Lord is the most beautiful of all myths, the proudest, the most revolutionary, the most immortal of them all."
Post a Comment