Cantar De Procella

Τελικά, αυτό το κόλλημα που έχω με την Αλήθεια,σε καλό μού βγαίνει. Σε πολλά επίπεδα. Και συνειδητοποίησα ότι είναι ένα από τα πράγματα που με κάνει να "βγάζω" αυτό που μου λένε όλοι , ότι κερδίζω γρήγορα τον σεβασμό.

Παρατηρούσα αυτές τις ημέρες την V. Είναι team leader. Και major bullshitter.Major όμως. Δεν είναι κακός άνθρωπος,απλά είναι ηλίθια,γνήσια ηλίθια, και προσπαθεί να κρύψει την ηλιθιότητά της λέγοντάς σου απίστευτες μαλακίες. Πώς κάνουν οι πολιτικοί; Έτσι ακριβώς. Ωραιότατα εκφρασμένες, με ύφος "ασχολούμαι μαζί σου,κοίτα,με ενδιαφέρει αυτό που λες", μαλακίες. Έχει τόσο μη δομημένη σκέψη που φτάνεις να συμφωνείς μαζί της γιατί δεν είσαι σίγουρος για το τί σού είπε και αν φταίς εσύ που δεν καταλαβαίνεις.

Όχι ,δεν φταίς εσύ.


Το θέμα είναι ότι οι bullshitters αυξάνουν και πληθαίνουν διαπιστώνω. Και με χαλάει.

Θα μου πεις, ώπα ρε κοπελιά, δηλαδή εσύ δεν έχεις πει ποτέ μαλακίες σε κάποιον;

Σαφώς και έχω πει. Και θα πω κι άλλες ακόμα κατά πώς φαίνεται. Η διαφορά είναι ότι εδώ και αρκετά χρόνια, με εκπαιδεύω. Με εκπαιδεύω στο να σιωπώ, παρά να λέω μαλακίες.


Μεγάλο πράγμα παίδες.


Δεν έχεις τα αρχίδια,την όρεξη,την διάθεση, ότι νά' ναι τέλος πάντων, να μου πεις την αλήθεια; Fair enough φίλε, δεν μου την υποσχέθηκε κανείς (πού και να' τό χε κάνει δηλαδή πάλι δεν λέει μία αλλά τες πα). Δεν θέλεις λοιπόν να πεις την αλήθεια; Οκ,μην την λες.



Αυτό που με ξενερώνει απίστευτα, είναι να μου λες μαλακίες. Σιώπησε πανάθεμά σε! Μην πεις κουβέντα, λέξη,κιχ. Κοίταξέ με, ανθρώπινα, ειλικρινά,και θα την δω εγώ την αλήθεια στα μάτια σου, έννοια σου.



Όσο για την V. και την δουλειά....το ψάρι βρωμάει απ΄το κεφάλι που λέει ο σοφός λαός.


Απ' το κεφάλι.