Thursday, June 05, 2008

Σε μια άλλη ζωή...

Βουτάω το σπόρι and i don't give a damn.

Την κάνουμε για ένα από τα νησιά της άγονης γραμμής.

Δύο εβδομάδες, όχι παραπάνω.

Θάλασσα.

ΘΑΛΑΣΣΑ ρε!

Και ήλιος.


I f* his brains out like there's no tomorrow.


Μετά, εδώ.


Για λίγο.


Δεν θά'χει αλλάξει τίποτα και θά' χουν αλλάξει τα πάντα.



Και αυτό που με τρελλαίνει, είναι το ότι γυρνάω μερικές φορές στον καθρέφτη μου και μου φωνάζω κατάμουτρα :

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ρε μαλάκα;


ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

6 comments (+add yours?)

Lucia said...

Ναι βρε πουλάκι μου, μήπως να ερχόσουν για μια βδομαδούλα τον Αυγουστο να παίρναμε τον οματιών μας, να τους στέλναμε όλους να πάνε να γαμηθούν, και να ηρεμούσε το κεφαλάκι μας?

Φαίη said...

Ψήνομαι...

Αναμείνατε στο ακουστικό σας...

Wrong Guy said...

na ertho kai ego?

Moutsakos said...

Για μισό λεπτό, για στάσου, για περίμενε! Ποιό είναι το σπόρι;

Έχεις εκπομπή αύριο;

Apotheosis said...

I see my influence here........(και τον κλεμένο τίτλο, χαχαχαχα!!)
(*evil laughs*)
:D

Φαίη said...

@Mr.Wrong : ευχαρίστως :)
@Moutsakos : κάποιο. Και ναι έχω εκπομπή απόψε!
@Apotheosis : χμμμ...δεν τό' κανα συνειδητά,αλλά τώρα που το σκέφτομαι,έχεις ένα δίκιο.

Κακές παρέες γαμώτο... :p