Cantar De Procella

Χμμ.

Για να τα βάλουμε κάτω λίγο τα πράγματα.


Οκ,ας πούμε ότι συμβαίνει κάτι, κάτι trivial ως συνήθως, διότι δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ εκεί την χάνω την μπάλα συνήθως,στα μικρά, στα μεγάλα είμαι alarmed enough ώστε να προσέχω.

Γίνεται κάτι μικρό λοιπόν, ας πούμε, σου λέει ο άλλος ότι περνάει μια φάση όπου ζορίζεται με προσωπικούς του δαίμονες και το ψάχνει. Το αντίκτυπο αυτού στην σχέση σου με αυτόν τον άνθρωπο είναι,συνήθως,να δημιουργηθεί μια απόσταση. Να νιώσεις τον άλλον ότι απομακρύνεται.

Στις φιλίες, συμβαίνει αρκετά συχνά, στις ουσιαστικές τουλάχιστον. Κι εκεί είναι σχετικά εύκολα τα πράγματα,ο φίλος θα σου δώσει τον χώρο και χρόνο που χρειάζεσαι, όπως θα τον δώσεις και εσύ.

Θα σου λείψει και θα του λείψεις, σίγουρα. Ίσως να φτάσεις μέχρι και να νιώσεις ότι κάποιες ανάγκες που έχεις δεν ικανοποιούνται από το συγκεκριμένο άτομο,ακριβώς επειδή περνάει φάση.

Ναι, αλλά έχει και ο άλλος ανάγκες. Και όταν σου λέει ότι χρειάζεται χρόνο alone για να στυλωθεί ξανά στα πόδια του,οφείλεις να το σεβαστείς, έτσι δεν πάει;

Νομίζω ότι έτσι πάει.

Τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ όταν μιλάμε για σχέση όμως, ή κατάσταση στην οποία έχουμε intimacy τέλος πάντων.

Προσωπικά, έτσι και γυρίσει ο άλλος και μου πει ότι περνάει φάση υπαρξιακού άγχους ή δεν ξέρω τί, ή δεν το πει αλλά νιώσω ότι απομακρύνεται,με ζώνουν τα φίδια. Ως κλασσική γυνή, αρχίζω κι ανησυχώ.Και σκάνε κι ενα εκατομμύριο ερωτήσεις στο κεφάλι μου. "Και γιατί ψάχνεται τώρα, μήπως έκανα κάτι εγώ; Μήπως θέλει να φύγει και δεν ξέρει πώς να μου το πει; Τί λάθος έκανα; Μήπως αυτό που τον τρώει έχει να κάνει με μένα; Κι ας μου λέει ότι δεν έχει να κάνει με μένα, αν είχε να κάνει με μένα θα μου τό'λεγε ή θα μ'άφηνε στην άγνοια για να μην με πληγώσει; Κι αυτό να συμβαίνει όμως, αφού νοιάζεται για το αν με πληγώσει ή όχι αυτό κάτι λέει ε;"

Κοινώς,γάμα τα,δεν βγάζεις άκρη εκεί μέσα.

Το σκέφτομαι λοιπόν που λες,κι αναρωτιέμαι έτσι εδώ που κάθομαι : Και με σένα νά'χει να κάνει, αν δεν είναι έτοιμος ο άλλος να στο πει, τί κάθεσαι και παιδευεσαι τζάμπα; Όταν είναι έτοιμος, θα σού' ρθει!

-Ναι,αλλά εγώ πρέπει νά' μαι έτοιμη!

-Έτοιμη για ποιό πράγμα τρομάρα σου;

-Φοβάμαι ρε συ, αν είναι να φύγει,πρέπει να το ξέρω από πριν!

-Μάλιστα..Έλεγχος πάλι δηλαδή. Μη και δεν νιώσεις ότι ελέγχεις κάτι,ότι αφήνεις κάτι να εξελιχθεί μόνο του!
Και να σου πω κουκλάρα μου, όλες τις άλλες φορές που τό' χες δει, άλλαξε τίποτα;

-...

-Δεν σ' άκουσα,πιο δυνατά πληζ!

-Όχι, it didn't make any difference at all.

-Α γεια σου. Τι σκατά μου τσαμπουνάς λοιπόν, δεν παίζει το νά'σαι έτοιμος σ' αυτά τα θέματα λέμε. Το νά' σαι δεσμευμένος παίζει.

-Τι δεσμευμένος ρε, με δουλεύεις, αφού ξέρεις για τί φάση μιλάμε τώρα, έλεος.

- Πάρ'τα μη στα χρωστάω. Δεσμευμένος απέναντι σε αυτό που θες εσύ απ' τον άλλον ρε όρνιο!

-Ε; Όχι δεσμευμένος ΜΕ τον άλλο; Με τον άνθρωπο αυτόν καθ' αυτόν;

-Χμμ, έχω την εντύπωση ότι αυτό έρχεται αργότερα,αν έρθει. Διότι ούτε αυτό είναι σίγουρο,οφ κορς. Αλλά εδώ you got me, δεν είμαι σίγουρη.

-Χμμμ,δεν ξέρω.

-Ούτ' εγώ.







Εσείς τί λέτε;