Tuesday, January 30, 2007
Αποφάσεις
Το μυαλό μου λέει :
Οι επιλογές σου είναι οι εξής :
1.Μένεις εδώ που είσαι,στο βόλεμα μιας δουλειάς που δεν σ'αρέσει αλλά που την ξέρεις και είσαι καλή σ'αυτήν,χωρίς ουσιαστικά να αλλάξει τίποτα αλλά έχεις μια σχετική ασφάλεια.
2.Μένεις εδώ που είσαι και ταυτόχρονα ψάχνεις να βρεις μια δουλειά πάνω σε αυτό που σπούδασες.Αν την βρεις,μένεις εδώ.Αν δεν την βρεις μέσα στο χρονικό περιθώριο που θα ορίσεις εσύ,βλέπουμε.
3.Κατεβαίνεις Λονδίνο που έχεις και πέντε φίλους,να ζεσταθεί λίγο το μέσα σου,και βρίσκεις εκεί μια οποιαδήποτε δουλειά στην αρχή και μια δουλειά στον τομέα σου μετά.
4.Κυνηγάς με νύχια και με δόντια,ζητώντας και την βοήθεια άλλων,εκείνη τη δουλειά στην UNESCO στο Παρίσι που τόσο σου αρέσει σαν ιδέα.
5.Γυρνάς στην Ελλάδα,μένεις με τους γονείς σου για κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να βρεις μια δουλειά που να σου επιτρέψει να νοικιάσεις δικό σου διαμέρισμα,και αφού εξασφαλίσεις αυτό κυνηγάς και να ανοίξεις δικό σου γραφείο σαν ελεύθερη επαγγελματίας.
Η καρδιά μου λέει :
Μόνο στην Ελλάδα θα είσαι ευτυχισμένη Φαίη,με τους ανθρώπους σου δίπλα σου.Επαγγελματικά θα φτύσεις αίμα,ναι,αλλά θα βρεις τρόπο.
Έχω παραπάνω από έναν χρόνο για να αποφασίσω ποιό θα είναι το επόμενο βήμα μου.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν προβληματίζομαι από τώρα.Αυτή η απόφαση θα είναι από τις πιο δύσκολες της ζωής μου,ακριβώς επειδή είναι απόφαση ζωής.
8 comments (+add yours?)
Μεγεια το avatar καταρχας.
Λοπόν, αν εχω καταλαβει καλά σπουδασες ψυχολογια. Δε ξερω τι μεταπτυχιακα κλπ, αλλά θα σου πω την παρομοια ιστορια της κορης μιας συναδελφου. Σπουδασε κι εκεινη καλη ωρα στην Αγγλια ψυχολογία, δουλεψε μεχρι και σε φυλακες βαρυποινιτων εκει, και καποια στιγμη επεστρεψε στην Αθήνα(υπηρχε στη μεση κι ενας ερωτας). Κοντευει δυο χρονια εδω και ακρη δεν εβγαλε. Γνωστοι γνωστων ρωτησαν, εψαξαν,εχει δωσει απειρα βιογραφικά και το καλυτερο που βρηκε? Πωλητρια σε φαρμακευτικη εταιρεια. 1000 ευρω μισθο, αλλά τρεξιμο πρωι-βραδυ. Ψαχνεται παραλληλα, αλλά τιποτα. Ειναι 30 χρονων.
Σε καμια περιπτωση δεν θελω να σε αποκαρδιωσω, μπορει να εχεις καλυτερη ειδικευση απο εκεινη (νομιζω συμβουλευτικη ψυχολογια εκανε εκεινη ειμαι και ασχετη με το θεμα, δεν ξερω) και μπορει να εχεις και καλυτερες γνωριμιες.
Αν δεν σε τραβαει κατι εντονα στην Ελλάδα, εγω θα σε συμβουλευα να κυνηγήσεις το ονειρο σου στο Παρίσι.Εχεις χρονια μπροστα σου για να επιστρεψεις στην σκατοΕλλάδα που τρωει τα παιδιά της. Κι οταν αποφασισουμε να ανακαλυψουμε την ψυχολογικη υποστηριξη στην Ελλάδα, μην ανησυχείς. Θα σε φωνάξω... :(
Ελπίζω να βοηθησα...
Home is where the heart is
Panta stekomai se 2 pragmata:
To 1o molis anaferthike sto parapanw sxolio, arghhh...
To 2o einai oti de pisteyw oti uparxoun swstes k lathos apofaseis, epilegeis kai prosarmozesai :)
Υποθέτω οτι ειμαι 15+ χρονια μεγαλυτερος σου στην ηλικια. Το διλημμα που εχεις το εχω κι εγω. Το ειχα απο την πρωτη χρονια που παρατησα την Ελλαδα. Και εξακολουθω να το εχω καθε φορα που αλλαζει κατι στην ζωη μου.
Σε ενα πραγμα διαφωνω: δεν ειναι αποφαση ζωης. Μπορεις να ξεκινησεις εκει που εισαι, η στο Λονδινο η στο Παρισι, η στην Αθηνα η οπουδηποτε αλλου σε τραβηξουν οι ικανοτητες σου και η καρδια σου. Μπορεις να τα παρατησεις αν δεν σου αρεσει και να συνεχισεις αλλου.
Κανεις δεν σε δενει πουθενα.
Ειδικα για την Ελλαδα: αγαπω την θαλασσα της περισσοτερο απο ολες τις αλλες θαλασσες που εχω ταξιδεψει (δεν υπαρχει "γιατι"). Καθε φορα που ειμαι στην Ελλαδα και οχι στην θαλασσα, τρωω σφαλιαρες. Δυνατες και απανωτες.
Επισκεπτομαι την χωρα μονο για να μπω σ' ενα πλοιο και να βγω στην θαλασσα. Θα μπορουσες λοιπον να παρεις κι εσυ απο την Ελλαδα μονο οτι σου αρεσει - και να ζησεις την υπολοιπη ζωη σου στον τοπο εκεινο που σου προσφερει τα περισσοτερα.
Αλλωστε, σιγα την αποσταση. Σε 2-4 ωρες εισαι στην Αθηνα, απο οποιοδηποτε σημειο της Ευρωπης.
Υ.Γ. συγνωμη για το μακρυ σχολιο. Ειναι γιατι εχουμε τα ιδια διλημματα.
Lee: Ευχαριστώ που μου περιέγραψες την περίπτωση αυτή.Ναι ψυχολογία σπούδασα,στην Ελλάδα,εδώ είμαι για το μεταπτυχιακό μου.
Γιάννη: Ξέρεις πού να χτυπήσεις παλιοκαθίκι :p
Σπύρο: Χμμμ... υπάρχει σωστό και λάθος σε προσωπικό επίπεδο,κάτι το οποίο είναι σωστό ή λάθος για μένα,όχι σε συλλογικό επίπεδο.Άποψή μου :)
Dralion: Κατ' αρχάς να πω ότι έλπιζα ότι θα έγραφες κάτι,ξέρω ότι ζεις κι εσύ στο εξωτερικό και μ' ενδιέφερε ν' ακούσω την άποψή σου. Κοινώς,δεν είναι ανάγκη να απολογείσαι,απεναντίας :)
Είμαι τριανταενός,οπότε δε νομίζω να είναι τόσο μεγάλη η διαφορά ηλικίας μας ;)
Ναι,κανείς δεν με δένει πουθενά,εκτός και επιλέξω εγώ να δεθώ,έχεις δίκιο.Επειδή ξέρω πώς λειτουργώ όμως,αν κάνω λάθος επιλογή,θα μου κοστίσει.Και θα μου κοστίσει ακριβά.Και όχι αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα κάνω τίποτα και θα κάτσω ν'αφήσω τον φόβο να με παραλύσει,αλλά θα σκεφτώ ξανά και ξανά και μετά θ'αποφασίσω.
Σε νιώθω σ' αυτό που έγραψες για τις σφαλιάρες στην Ελλάδα.Είναι κάτι που το μοιράζομαι απόλυτα μαζί σου.Και μου έκανε νόημα αυτό το "μπορείς να πάρεις από την Ελλάδα μόνο ό,τι σου αρέσει".
Από την άλλη,αυτό που βαραίνει πολύ στην ζυγαριά είναι οι άνθρωποι.Δεν είναι ο χώρος εδώ να μπω σε λεπτομέρειες,θα πω απλά ότι έχω θησαυρούς στην Ελλάδα,θησαυρούς ανεκτίμητους.
Είδωμεν.Θα το βρω.Σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας :)
Το καλύτερο είναι αυτό που έχεις ήδη αποφασίσει να κάνεις, δηλαδή να το ψάξεις...
Ψάξε για το Παρίσι που ακούγεται πολύ καλή φάση και ψάξε και για Ελλάδα. Καταλαβαίνω τι λες για τους ανθρώπους και ενδεχομένως να είναι και πιο σημαντικό απ'οποιαδήποτε σφαλιάρα μιας και αν είναι να μην τρως σφαλιάρες και να χρειάζεσαι η ίδια ψυχολογική υποστήριξη, καλύτερα σφαλιάρες (επαγγελματικές) και ψυχική ηρεμία...
Για να σου πω μια δικιά μου ιστορία από φίλη που σπούδασε ψυχολογία πάνω και δούλεψε Ιρλανδία με παιδάκια που είχαν υποστεί κακοποίηση, γύρισε Ελλάδα και βρήκε δουλειά στον ΟΚΑΝΑ. Για ν'ανοίξεις δικό σου γραφείο θέλει κονέ. Ο ψυχολόγος έχει αρχίσει ήδη να γίνεται μόδα και στην Ελλάδα (μην τπάρεις στραβά το "Μόδα") οπότε θέλω να πιστεύω πως από κάποιο σημείο και μετά θα την βρεις την άκρη. Σε κάθε περίπτωση ψάχνε το συνεχώς. Η τύχη βοηθά αυτούς που το ψάχνουν...
Στην τελική μπορείς κάλλιστα να ξεκινήσεις με όλους τους blogger που έχεις γνωρισει ως τώρα! Το χρειαζόμαστε :p
Λοιπόν (πλάκα δεν έχει? Κι εγώ είμαι σε τέτοια φάση - τέλος εποχής..) - Ο σοφός γέρων λοιπόν σου λέει τα εξής:
Α. Χαλάρωσε - Γιατί ποτε οι σημαντικές αποφάσεις δεν είναι ΑΥΤΕΣ που νομίζεις ! ΟΛΑ ειναι αντιστρεπτα - μπορεί πχ να αποφασίσεις να μεινεις εκει που είσαι (στην βαρεμάρα) αλλα σε 2 χρόνια βαριέσαι και την κάνεις για Αμερικη.. Η, πηγαίνεις στο Παρίσι, στην αρχή γουστάρεις τρελλά, αλλα μετα ερωτεύεσαι και θες να βρεις τον έρωτα της ζωης σου που είναι στην Ελλάδα.. Οποτε, τα ζάρια ξαναπαίζονται, όποτε γουστάρεις..
Β. Επισης αναπάντεχα, συνήθως αυτό που αλλάζει τελείως τα δεδομένα (και το πιο σημαντικό πράγμα για να είσαι ευτυχισμένη) ΔΕΝ μπορείς να το προβλέψεις! ΠΧ, βάζεις στα συν και πλην ολα και μετά ερχαεται κάποιος, κάπου και στα χαλάει..
Εχοντας τα πει όλα αυτα, η λογική μου είναι απλή: Οπου είσαι (περνας) καλύτερα , εκεί να πας.. Τίποτα δεν είναι τυχαίο - και τώρα έχεις τη δουλειά , ακολούθα την εκεί που σε πάει (Παρίσι από ότι φαινεται) και μετα, οταν κατι σε πάει αλλου , ακολούθα το πάλι
Ουτως ή άλλως, το ταξίδι είναι που αξίζει..
Φιλιά
Το θέμα για την ζωή σου, είναι κάθε φορά να ξέρεις που θέλεις να την πας και γιατι. Το πως τα βρίσκεις τώρα αυτά...ακούς κατά που σε πάει η καρδιά σου! Αν λυθούν αυτα τα ερωτήματα νομίζω ότι όλες οι δυσκολίες φαίνονται προκλήσεις και καταφέρνεις να τις ξεπερνάς.
Είμαι πολύ σίγουρη για σένα ότι θα πάρεις την σωστή για σένα απόφαση!
Post a Comment