Wednesday, November 21, 2007
Το Όνειρο Του Πολεμιστή
Στου δρα,ε στου δράκου την καμπούρα
Πάνω στης ράχης το φτερό
Στ' άγρια τα κάστρα πολεμάω
Κι έτσι τους χρόνους μου μετρώ
Στ' άγρια τα κάστρα πολεμάω
Κι έτσι τους χρόνους μου μετρώ.
Φτιάχνω φαρε,φτιάχνω φαρέτρα
Μαύρη απ' της νύχτας τα μαλλιά
Πάνω στης γης τ' αλάτι γράφω
Και τραγουδώ με τα σκυλιά
Πάνω στης γης τ' αλάτι γράφω
Και τραγουδώ με τα σκυλιά.
Την κου, ε την κούπα μου γεμίζω
Κερνάω το φίδι για να βγει
Όρθιος τον ήλιο να γροικάω
Στον ουρανό τ' αητού η κραυγή
Όρθιος τον ήλιο να γροικάω
Στον ουρανό τ' αητού η κραυγή.
Το Όνειρο Του Πολεμιστή - Γιάννης Χαρούλης
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Η ίδια εικόνα στο μυαλό μου,ξανά και ξανά. Μια νέα γυναίκα,πολεμίστρια μα με το περιδέραιο των μάγων στον λαιμό της,περπατάει με σκυμμένο το κεφάλι σ' ένα σκοτεινό,παγωμένο τοπίο.
