Cantar De Procella

-Πρόβλημα με τα ηλεκτρικά στο σπίτι
-Πρόβλημα με τα υδραυλικά στο σπίτι
-Θέλουν να με βάλουν να κάνω TechLine στην δουλειά (ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ το τηλέφωνο)
-Εξαφανίστηκαν τ' αθλητικά μου (ή τα βούτηξε αυτός που στείλανε σπίτι μου να κοιτάξει τα ηλεκτρικά ή έχω αθλητές καλικάντζαρους)
-Αντί για τις 28 γράφω στις 9 Μαΐου,και φυσικά δεν έχω ανοίξει βιβλίο
-Σήμερα πρέπει να γράψω 3000 λέξεις αν θέλω να προλάβω το deadline για μια εργασία
-Την Τρίτη πρέπει να πάω στον γιατρό
-Είμαι ταπί αλλά ΟΧΙ ψύχραιμη
-Σήμερα το πρωΐ έφτιαχνα το πρωϊνό μου και το μπουκάλι του χυμού δεν είχε κλείσει καλά-πήγα να το ανακινήσω-έγινα κίτρινη (ανανάς γαρ)
-Μετά πακετάριζα το φαγητό που θά'παιρνα μαζί για μεσημεριανό-τσουπ,στο πάτωμα το μπιφτέκι
-Ο ταρίφας που πήρα σήμερα για να έρθω στην δουλειά (διότι έχασα τον χρόνο μου να μαζεύω μπιφτέκια και χυμούς ανανά) ήταν ΠΟΛΥ μαλάκας.Αλλά ΠΟΛΥ μαλάκας όμως.

Αν βρω αυτόν που μ' έφτυσε θα τον αφήσω παράλυτο.Και μην ακούσω τίποτα του στυλ "έλα,υπάρχουν και χειρότερα".


Εσείς; Πώς πάν' τα κέφια;

---------------------------------------

Update : Πάω να πάρω καφέ για να βγω να κάνω τσιγάρο μπας κι έρθω στα ίσα μου,η μηχανή του καφέ στην καφετέρια είχε χαλάσει (πάλι).Τον χρειαζόμουνα πολύ όμως οπότε έκανα την καρδιά μου πέτρα και πήγα και πήρα από τα μηχανήματα αυτόματης πώλησης.Βγαίνω έξω,κάνω τσιγάρο,πίνω καφέ,φτάνοντας στον πάτο του ποτηρακίου τί βλέπω; Ένα πλαστικό απροσδιορίστου προελεύσεως. Καταπιέζω την αναγούλα,σιχτίρίζω και πάω να μπω μέσα.Στον διάδρομο διασταυρώνομαι με κάποιον άγνωστο (σιγά τα ωά) ο οποίος γυρνάει,με κοιτάει,και κοιτώντας με μέ δολοφονικό βλέμμα μου κάνει "you're a tall one aren't ya?".Μένω μαλάκας να τον κοιτάω για μερικά δευτερόλεπτα και μετά φεύγω χωρίς να πω κουβέντα.

ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΜΕΝΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;