Tuesday, April 24, 2007
Resolution Day
Για μια ακόμα φορά είχα δίκιο.
Το κέρατό μου μέσα.
Με φοβόταν.Με φοβόταν τόσο πολύ που παρέλυσε,που ένιωθε καλύτερα να μην έχουμε καμιά επαφή παρά να αντιμετωπίσει τον φόβο του.Κι αν δεν του είχα λείψει τόσο πολύ,δεν θα την είχαμε ξανά ποτέ...
Πονάω.
Εγώ το έφερα αυτό στον εαυτό μου.Και ξέρω γιατί το έκανα σήμερα.
Γιατί τίποτα καινούριο δεν μπορεί να έχει την παραμικρή ελπίδα ζωής αν το παρελθόν δεν πάει εκεί που του ανήκει,στο παρελθόν.
Διακρίνω έναν δράκο στο βάθος.Σάμπως κάνω λάθος; Φαίνεται δράκος απ' τους παλιούς,τότε που οι δράκοι ήταν πλάσματα αγέρωχα,τρομερά στην οργή και τρυφερά στην αγάπη.
Έναν δράκο που διαφεντεύει τη φωτιά.
Και με την φωτιά δεν παίζεις.
"Αν θες να δεις τ' αληθινά να καίνε,πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν'ανέβεις."
2 comments (+add yours?)
"Αν σ’ αγαπούν να μάθουν να το λένε,να το δείχνουν"
Ευχομαι να περασει ο πονος συντομα.
Δεν γνωριζω, αν σου αρεσει η fantasy σαν λογοτεχνικο ειδος. Αν ναι, τοτε κανω λιγη αυτοδιαφημιση και επισημαινω την παρουσιαση μιας σειρας βιβλιων που ειχα κανει στο μπλογκ μου τον Δεκεμβρη. Ισως βρεις τις ιστοριες ενδιαφερουσες.
Το λινκιον εδω
Θα περάσει. ;)
Μου αρέσει πάρα πολύ η fantasy σαν λογοτεχνικό είδος.Τα βιβλία μπήκανε ήδη στο καλάθι,σ' ευχαριστώ. Ν'αντιπροτείνω την σειρά A song of ice & fire του George R.R. Martin.
Post a Comment