Monday, April 30, 2007
A Past and Future Secret
Σήμερα το πρωΐ είδα στον ύπνο μου τον Γιώργο.
It's been a while.
Το ίδιο σκηνικό πάντα.Περπατούσα στα Εξάρχεια (με την μορφή που έχουν τα Εξάρχεια μέσα μου) με τον αδερφό μου.Νύχτα.Άνθρωποι γύρω μας,κλασσικές Εξαρχιώτικες μορφές,κάθονταν σε σκαλιά,στέκονταν σε πηγαδάκια και μιλούσαν,κάπνιζαν κι έπιναν.Κάπως πήγε η κουβέντα στον Γιώργο,και ο αδερφός μου μού είπε ότι είχε νέα του,ότι ήξερε τι κάνει.Στην αρχή αδιαφόρησα,μετά όμως ζήτησα να μάθω.Όπως περπατάγαμε,και ενώ μου έλεγε τα νέα του,τον είδαμε μπροστά μας.Ήταν με μια κοπέλα.Μόλις μας είδε μας πλησίασε και αρχίσαμε να μιλάμε,ενώ η κοπέλα εξαφανίστηκε από το σκηνικό.
Επόμενη σκηνή : είμαστε ακόμα στα Εξάρχεια,σε ένα σπίτι όμως το οποίο εσωτερικά είναι ίδιο με το πατρικό του πατέρα μου,στο χωριό.Πολύς κόσμος,άγνωστος,ο οποίος φεύγει.Μόλις έχει τελειώσει ένα πάρτυ.Μπαίνω μαζί με τον Γιώργο στο δωμάτιο στο οποίο θα κοιμόμουν,και βλέπω έναν άγνωστο νά 'ναι ξαπλωμένος. Γυρνάω στον Γιώργο και του λέω να τον ξεφορτωθεί,αυτό είναι το κρεβάτι ΜΟΥ,δεν έχει καμιά δουλειά νά 'ναι ένας άγνωστος εκεί πέρα."Δεν έχω πρόβλημα αν είσαι εσύ,αλλά όχι κι ένας άσχετος"προσθέτω. Διώχνει τον άγνωστο.Ετοιμάζομαι για ύπνο,το ίδιο κι αυτός,όταν ξαφνικά ακούμε ένα κλάμμα από κάπου.Δυνατό κλάμμα,κλάμμα παιδιού-για να μην πω μωρού.Ξαφνιάζομαι και ρωτάω τον Γιώργο αν ξέρει τί είναι. "Είναι οι αράχνες μου" μού λέει, "τις έχω αφήσεις μόνες τους και τώρα κλαίνε γιατί με θέλουν πίσω.Πρέπει να πάω να δω τί θέλουν".Κουνάω το κεφάλι συγκαταβατικά. Ο Γιώργος ανοίγει την πόρτα και οι αράχνες είναι εκεί,στο κατώφλι,και προσπαθούν να μπουν μέσα. Ο Γιώργος τις σταματάει και λίγο πριν τις πιάσει να τις πάει δεν ξέρω πού,ανοίγει η απεναντινή πόρτα και εμφανίζεται ο αδερφός μου.Βλέπει τις αράχνες και λέει "αυτές δεν είναι αράχνες,είναι απομεινάρια,να,κοίτα,δεν έχει απομέινει τίποτα" και χτυπώντας το πόδι του στο πάτωμα τις σκορπίζει.
Και 'κεί ξύπνησα.
Όσοι ξέρετε την ιστορία και ξέρετε κι εμένα καλά,φαντάζομαι ότι βλέπετε πολλά σ' αυτό το όνειρο.Οι υπόλοιποι,απλά αγνοήστε το.
Πολύ μ' άρεσε.Έτσι,να φεύγουν οι αράχνες.
Now Playing : Blind Guardian - A Past And Future Secret
2 comments (+add yours?)
Λοιπόν, το απότομο ξύπνημά σου μας στερεί ενα πλάνο με το Γιώργο στο οποίο θα εκφράζει την αντίδραση στην κίνηση του αδερφού σου (και πολύ σκηνοθέτης το έχω δει). Δηλαδή, μήπως μαζί με τις αράχνες εξαφανίστηκε και ο Γ.; Τότε συμπεραίνω οτι και αυτός είναι μέρος αναμνήσεων που θες να ξεφορτωθείς. Μήπως όμως ο Γ παραμένει στο πλάνο; Τότε οι αράχνες μάλλον ήταν αναμνήσεις αυτουνού, οι οποίες λειτουργούσαν ανασταλτικά στη συμπεριφορά του προς εσένα (μα πώς τα λέω έτσι, η κυρία Τένια ακόμα να με ανακαλύψει; ). Όπως και να 'χει, ο αδερφός έκανε τη σωστή κίνηση. Προτείνω να ξανακοιμηθείς για να δεις τη συνέχεια - πολύ απότομα μας το έκοψε! :))
ωλαλα,μπερδεύτηκα! :p
Όχι ο Γιώργος δεν παίζει στο προσκήνιο εδώ και πολλά χρόνια,γι' αυτό εξεπλάγην που τον είδα στον ύπνο μου.Τώρα για τ 'άλλα,δεν ξέρω τί να πω,οπότε δεν λέω τίποτα :p
Post a Comment