Cantar De Procella

Πέμπτη μεσημεράκι και περπατάω στην Γλασκώβη με τον Γιάννη που ήρθε για Πάσχα.Του δείχνω και του λέω αυτά που ξέρω όταν νιώθω κάτι πρωτόγνωρο : νιώθω ότι ξεναγώ κάποιον στο σπίτι μου.

Παρασκευή και περπατάμε στο Εδιμβούργο. Χαζεύουμε τα τουριστικά μαγαζιά κοντά στο κάστρο και βλέπουμε τις καρφίτσες-σημαίες.Τα εθνικά σύμβολα δεν με συγκινούν ιδιαίτερα,αλλά εκείνη τη στιγμή,για πρώτη φορά,ένιωσα ότι θέλω μια καρφιτσούλα με την σημαία της Σκωτίας να βάλω σε κάτι δικό μου. Ο Γιάννης προτίθεται να μου την αγοράσει.Τώρα φιγουράρει διακριτικά πάνω στην τσάντα μου.

Σάββατο και περπατάμε στους κήπους του Mount Stuart στο Bute.Απίστευτη ομορφιά.Κοιτάω γύρω μου,αγκαλιάζω τον Marco και -στιγμιαία-νιώθω ότι ανήκω.

Κυριακή στις όχθες του Loch Lomond.Ο καιρός καθαρά σκωτσέζικος,το τοπίο μουντό αλλά με μια άγρια ομορφιά που με συναρπάζει.Το νιώθω δικό μου.


Αλλάζω.