Cantar De Procella

Πάλι με την δουλειά. Το κέρατό μου μέσα δηλαδή. Και πάλι με την ηλίθια, ανεγκέφαλη, αλλά κυρίως ΑΝΙΚΑΝΗ που έχουνε βάλει για ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ TEAM LEADER! (από δω και πέρα θα αναφέρεται ως σκρόφα. Και όποιος θίχτηκε ας σταματήσει να διαβάζει). Έλεος δηλαδή, IBM σου λέει μετά! Ρε παιδιά η τύπισσα είναι ΑΣΧΕΤΗ, ΑΝΙΚΑΝΗ, και ΑΛΑΖΟΝΙΚΗ, υπάρχει χειρότερος συνδυασμός για κάποιον που υποτίθεται ότι καθοδηγεί τέσσερα τμήματα στις τέσσερις άκρες του πλανήτη;

ΤΑ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΚΡΑΝΙΟ ΛΕΜΕ!

Τέλη Νοέμβρη,μου είχε ζητηθεί να κάνω update το εκπαιδευτικό υλικό για το τμήμα που είμαι υπεύθυνη. Το έκανα, το έστειλα όπου έπρεπε να το στείλω, δεν έλαβα ποτέ καμία απάντηση και κανένα feedback. Τέλη προηγούμενης βδομάδας μου λένε ότι το εγχειρίδιο δεν έχει ενημερωθέι στην γενική βάση δεδομένων της IBM και ότι πρέπει να μπει εκεί asap γιατί την άλλη βδομάδα πρέπει να εκπαιδεύσω το τμήμα το ανάλογο στην Ινδία. Ορίστε; Λέω εγώ. Πάτε καλά; Σιγά που πήρα απάντηση. Τι κι αν δεν μπορώ εγώ να το βάλω στην γενική βάση δεδομένων γιατί ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΓΑΜΩΠΡΟΣΒΑΣΗ, δεν έχει καμιά σημασία! Τι κι αν μου ζητάνε να εκπαιδεύσω ένα ολόκληρο τμήμα χωρίς να έχω καν τα ενημερωμένα εγχειρίδια που έχω κρατήσει για μένα γιατί εδώ και μια ολόκληρη βδομάδα ΟΛΟ ΤΟ ΤΜΗΜΑ δεν μπορεί να μπει στο Lotus Notes (ένα εργαλείο τέλος πάντων που χρησιμοποιούμε και είναι απαραίτητο το οποίο αποφάσισε ότι δεν μας γουστάρει και την έκανε με ελαφρά).

Τί είπες; Μια βδομάδα και ακόμα δεν έχει φτιαχτεί; Βρε κουτό, εδώ είμαστε IBM, δεν είμαστε καμιά παλιακιά εταιρεία που να έχει admins on site και τέτοια, σε παρακαλώ,για ποιούς μας πέρασες, αυτά όλα είναι outsourced!

Τες πα, γαμιέμαι στην δουλειά και κάνω τις απαραίτητες ενημερώσεις όσο καλύτερα μπορώ, φτάνω μέχρι ένα σημείο τέλος πάντων, στέλνω το ενημερωμένο υλικό στην σκρόφα (η οποία έως τώρα έχει αναγκάσει, χμμμ να μετρήσω, ΕΞΙ συναδέλφους είτε να παραιτηθούν είτε να ζητήσουν κατεπειγόντως να πάρουν μετάθεση σε άλλο τμήμα). Δεν είχε χρόνο να το κοιτάξει. Το training όμως έπρεπε να γίνει εχθές το μεσημέρι, άσχετα απ' το αν είμαστε έτοιμοι ή όχι. Διτότι πράγματα όπως αυτό είναι λεπτομέρειες φυσικά, τί προετοιμασία, τί λέμε τώρα.

Τες πα, επειδή είμαι γατόνι και φυσάω στην δουλειά αυτή λέμε (κι ας την σιχαίνομαι), το training πήγε καλά.

Νόμιζα κι εγώ ο μαλάκας λοιπόν ότι οκ, θα τέλειωνα ό,τι είχε μείνει, θα τα έστελνα με το καλό μόλις φτιάχνανε το lotus notes και όλα οκ.

Η σκρόφα όμως είχε άλλα σχέδια. Μίλησε σήμερα το πρωί με τον manager μάς και την προιστάμενή μου, και εν συντομία έβαλε τις φωνές γιατί δεν είχα τελειώσει τις ενημερώσεις ακόμα και γιατί ένα report το οποίο είχα τρέξει πριν δυο βδομάδες και είχε προβλήματα δεν έχει διορθωθεί ακόμα (δεν έχει διορθωθεί γιατί προσπαθώ να τελειώσω το γαμωεγχειρίδιο ρε τέρας νοημοσύνης! ΕΣΥ είπες ότι είναι first priority!) και γιατί αργώ τόσο κλπ.

Εγώ φυσικά δεν ήμουν παρούσα στο call conference.

Με φώναξε ο manager μας και μού τα είπε.

Θυμός; Ω ναι. And then some.

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι και η προιστάμενή μου και ο manager μου κατάλαβαν ακριβώς τί τρέχει και ήταν πολύ υποστηρικτικοί. Ιδίως ο manager δηλαδή, ο οποίος είναι καινούριος κιόλας, ήρθε μετά και στο γραφείο μου να δει πώς ήμουνα και να το συζητήσουμε λίγο το πράγμα (σε αυτό θα αναφερθώ παρακάτω). Ορίσαμε τέλος πάντων ένα rescue plan και τί θα κάνουμε και ποιόν θα βάλουμε να με βοηθήσει διότι δεν τα προλαβαίνω όλα μόνη μου και μπήκε κάπως σε τάξη το θέμα (σχεδόν δηλαδή, γιατί μάντεψε ποιός πρέπει να την βγάλει την δουλειά! Α γεια σου, εγώ! ).

Ε και όλη μέρα σήμερα κοινώς,τσίτες. Τώρα υποτίθεται ότι είμαι για μεσημεριανό κι εγώ κάθομαι και γράφω μπας και ξεθυμάνω!

Να σας πω τώρα για τον καινούριο μας manager λοιπόν. Κατ' αρχάς, είναι ο πρώτος που βλέπω εδώ μέσα ο οποίος ίσως να αξίζει πραγματικά να λέγεται manager. Τα σημάδια είναι πολύ καλά, αλλά ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται. Μόλις σκάσει η κρισάρα, τότε θα ξέρω στα σίγουρα.

Για την ώρα, τον πάω. Σχετικά νέος (καμιά σαρανταπενταριά τον κόβω), έχει δείξει αποφασιστικότητα και backbone ήδη (@@ κοινώς), τον εδιαφέρει να πηγαίνει καλά το τμήμα του, σε κοιτάει στα μάτια όταν σου μιλάει και μοιάζει να give a damn. Είναι άσχετος με το αντικείμενο της δουλειάς αυτό καθ' αυτό, αλλά οκ, προσπαθεί να μάθει.

Σε πιο προσωπικό επίπεδο, έχει πάθος με την μουσική (καλό σημάδι αυτό στον άνθρωπο!),έχει ζήσει στην Ελλάδα και της έχει αδυναμία (εχεχεχεχεεεεεεε),του αρέσει η ποίηση που διαβάζω, γουστάρει τρελλά που είμαι ψυχολόγος και σπουδάζω ακόμα και ψάχνομαι κλπ κλπ. Κοινώς, με τον άνθρωπο αυτόν συννενοούμαστε. Μεγάλο πράγμα παιδιά. Να μιλάς με κάποιον και να καταλαβαινόσαστε!

Στα σημερινά, όταν με είδε που τα πήρα, στην αρχή άρχισε να μου λέει τα κλασσικά ότι είναι business pressure και να μην το παίρνω προσωπικά και να μην βάζω συναίσθημα μέσα, ότι ξέρει ότι για κάποιες κουλτούρες είναι πιο δύσκολο να μην βάζουν συναίσθημα στις δουλειές κλπ κλπ. Ε ρε, με δυο κουβέντες τον είχα ταπώσει και είχα δώσει και στίγμα. "Για κάποιες κουλτούρες είναι πιο δύσκολο να μην βάζουν συναίσθημα στις δουλειές". Τι λε ρε, που πας να βγεις κι από πάνω σαν κουλτούρα! Δεν είναι θέμα δυσκολίας ρε όρνιο, είναι θέμα perspective! ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ που βάζουμε το συνάισθημά μας οι Μεσόγειοι σε ό,τι κάνουμε, αλλιώς θα είχαμε τα χάλια τα δικά σας! Αναίσθητες μηχανές που πίνουν τ΄άντερά τους για ν ' αντέξουν! Ίσα ρε! Και μην σκιάζεσαι, όταν λέω ότι προσβάλλομαι δεν εννοώ σαν άνθρωπος, σαν Φαίη, αυτό δεν μπορεί να το αγγίξει παρά μόνο όποιος επιτρέψω εγώ, αλλά ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ και προσβάλλομαι σαν επαγγελματίας!

Ντάξει δεν τα είπα έτσι φυσικά, αλλά το έπιασε το νόημα.

Τόσο που αργότερα ήρθε στο γραφείο μου για να με ρωτήσει αν είμαι οκ. Δεν το περίμενα, καλή κίνηση. Ήμουνα ειλικρινής όπως πάντα, του είπα ότι την δουλειά θα την βγάλω και δεν θα τον εκθέσω, αλλά έχω απόλυτο δίκιο να θίγομαι και να προσβάλλομαι και όταν το νιώθω θα το δείχνω , άνθρωπος είμαι δεν είμαι μηχανή. Δεν είπε τίποτα, μόνο κούνησε το κεφάλι για να μου δείξει ότι καταλαβάινει.
Έκανε να φύγει, αλλά ξαναγύρισε. Με άλλο ύφος τώρα, ανθρώπινο. Μου είπε ότι από την εμπειρία του, στις περιπτώσεις αυτές το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το αντιμετωπίζουμε σαν μεμονωμένο γεγονός και να μην το αφήνουμε να μας επηρρεάζει στους άλλους τομείς της εργασίας αλλά και της ζωής μας. Να βάζουμε ένα φράχτη γύρω του και να μην το αφήνουμε να μας χαρακτηρίζει ή να μας ορίζει. Παραδέχτηκε ότι και ο ίδιος δεν το καταφέρνει πάντα αλλά το προσπαθεί, και δουλεύει. Έκλεισε με κάτι το οποίο με έκανε να γελάσω καλοσυνάτα : "take this from an older man talking".

Του είπα ότι δεν ξέρω αν αυτή η προσέγγιση μού ταιριάζει αλλά ότι θα το σκεφτώ.

Θα το σκεφτώ όντως, κάτι δεν μου πάει καλά εκεί, και θέλω να το βρω.

Ο τύπος φαίνεται καλός πάντως.


Χμμμ.... ρε σεις, το blogging δουλεύει, έχω ηρεμήσει αρκέτα τώρα!


Αυτά είναι Κυρίες και Κύριοι, τί να τους κάνεις τους ψυχολόγους, το blogging θα μας σώσει! :p