Cantar De Procella

Με ρωτήσανε γιατί ποτέ δεν έχω εκφράσει θαυμασμό για τα κάλλη (με πόσα λάμδα γράφεται αυτό; ) κάποιου διάσημου. Απάντησα ότι απλά δεν μου έκανε νόημα το όλο θέμα,δεν έβρισκα και δεν βρίσκω κανένα νόημα στο να θαυμάζω κάποιον άγνωστο μόνο και μόνο επειδή έχει ωραία οπίσθια/μάτια/whatever. Και έφαγα τρελλό δούλεμα,διότι δεν με πίστευε κανείς. Μα,την αλήθεια λέω! Και μικρή που ήμουνα,τίποτα!

Τέλος πάντων,αφού το σκέφτηκα πολύ το θέμα,μα πάρα πολύ όμως,σε σημείο που δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ,βρήκα έναν και μοναδικό που όντως με κολάζει όποτε τον βλέπω/ακούω/διαβάζω τους στίχους του. Βέβαια,έχω κλέψει,διότι αν έχεις διαβάσει τους στίχους που έχει γράψει κάποιος έχεις αυτόματα παράθυρο στην ψυχή του,αλλά δεν πειράζει,πειράζει;

Ιδού λοιπόν. Eddie Vedder. Αυτόν τον άντρα ίσως να μπορούσα να τον ερωτευτώ και μόνο απ' το βλέμμα του.



Πoιός Brad Pitt και αηδίες, άντε με τον ξενέρωτο,ΡΟΚΙΑ παιδί μου!






(οι ντομάτες να μην είναι πολύ σάπιες παρακαλώ :p )