Thursday, January 31, 2008

Ζντόινγκ

Οκ,μισό να συνειδητοποιήσω αυτό που έγινε μόλις τώρα γιατί...δεν ξέρω γιατί. Απλά πρέπει να το συνειδητοποιήσω.

'Eρχεται η Solveig στο γραφείο μου. Είχε μείνει έως αργά και δεν την είχα πάρει χαμπάρι. Μετά τα τυπικά του τί κάνεις εδώ τέτοια ώρα κλπ, με καρφώνει και με ρωτάει αν είμαι καλά. Της απαντάω ναι με τα μάτια. Με κοιτάει,και μου λέει ότι θέλει να με ρωτήσει κάτι,αλλά δεν ξέρει πώς θα το πάρω και τί θα σκεφτώ και και. Την διακόπτω ρωτώντας την αν έχω το δικαίωμα να μην απαντήσω στην ερώτησή της. Μου λέει "φυσικά". "Shoot" της λέω.Με κοιτάει,το επαναλαμβάνω ώστε να καταλάβει ότι το εννοώ. Με ξανακοιτάει και με ρωτάει αν πιστεύω ότι θα μπορούσαμε ποτέ να γίνουμε φίλες. Αρχίζω να τρέμω. Όχι από θυμό,δεν ξέρω ακόμα από τι,αλλά θυμός δεν ήταν. Την ρωτάω αν εννοεί φίλες φίλες ή .... Καταλαβαίνει,και μου απαντάει φίλες φίλες. Αναστενάζω,την κοιτάω,και της λέω πως όχι. Το βλέμμα της αλλάζει,την χάλασε αυτό που άκουσε. Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν θέλω να της δώσω λανθασμένη εικόνα,και γυρνάω αμέσως και της λέω "It's not you". Μου απαντάει ότι αυτό πιστεύει και η ίδια, ότι δεν είναι αυτή το θέμα. Ανοίγω. Της λέω ότι δεν έχω πρόβλημα μαζί της,απεναντίας,την συμπαθώ,και την συμπάθησα από την πρώτη στιγμή που την γνώρισα,αλλά τον Marco δεν μπορώ να τον δεχτώ. Με κοιτάει κουνώντας το κεφάλι,δείχνοντας να καταλαβαίνει. Της λέω ότι λυπάμα,ότι αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές...αλλά υπό τις παρούσες,όχι.

Μου γνέφει,με ευχαριστεί που απάντησα,μου εύχεται καλό βράδυ,ανταποδίδω και φεύγει.



Ζντόϊνγκ!


Τι άσχετο ήταν αυτό τώρα;;;;;;;;;;;; Φίλες; Ξέρει ότι τον φίλο της δεν θέλω να τον βλέπω ούτε ζωγραφιστό,απεναντίας, τον τελευταίο μήνα που λείπει έχω γίνει άλλος άνθρωπος,είμαι όλη την ώρα μες στην καλή χαρά στην δουλειά και ,το κορυφαίο, ο Marco δεν μου λείπει καθόλου! Καθόλου όμως!



Κάτι παίζει εδώ...καλά,θα το ψάξω αργότερα άμα μού' ρθει. Τώρα έχω ανθρώπους δικούς μου να με περιμένουν και έναν άλλο που πρέπει να βρω τρόπο να βάλω στη ζωή μου!



Α! Και να μην ξεχάσω : "Από τη γλώσσα που μιλάς, λείπει το χάδι."


Μάθε Φαίη! Μάθε!

4 comments (+add yours?)

Lucia said...

Ώπα ρε πουλάκι μου, τι ήταν τώρα και αυτό. Αμάν. Εντάξει αν μη τι άλλο αναγνωρίζω ότι η γκόμενα έχει αρχίδια. Δεν το κάνεις έυκολα αυτό. Από την άλλη και εσύ έχεις κόύκλα μου πολλά. Γιατί η κουβέντα ήταν δύσκολη, για σένα πιο πολύ γιατί σε αιφνιδίασε, και παρόλα αυτά τα έβγαλες πέρα μια χαρά. Εύγε!. Τώρα γιατί να θέλει αυτή να γίνει φίλη με σένα δεν καταλαβαίνω. Θα το βρούμε όμως που θα πάει.
Καλημέρες και καλό μήνα.!!!

lee said...

Το στορυ δεν το ξερω και πολυ καλα, αλλα καλα ξηγηθηκες. Και φανταζομαι οτι το χαδι της γλωσσας που μιλας, δεν λειπει οταν μιλας στους οικειους σου. Οποτε μην αισθανεσαι ασχημα, εδωσες μια straight απαντηση σε μια straight ερωτηση. Φιλάκια

Anonymous said...

"Τώρα έχω ανθρώπους δικούς μου να με περιμένουν και έναν άλλο που πρέπει να βρω τρόπο να βάλω στη ζωή μου!"

Φαιη, δίνε βάση στα σημαντικά, και άφησε απέξω τα ασήμαντα.

Φαίη said...

Lucia & Lee : :D
Apolaz : Αυτό ακριβώς έλεγε και η πρόταση που έβαλες στο σχόλιο! :)