Monday, January 28, 2008
Εξάρες και ασόδυα.
Μάλιστα.
Μια βδομάδα knock out.
Η ετήσια υπερκόπωση χτύπησε ξανά. I'm back on my feet now though.
Ξέρω τί πρέπει να αλλάξω,αλλά δεν είμαι σε θέση ακόμα. Και,ναι,θα είμαι,σύντομα.
Κατά τ' άλλα...
Σκέφτομαι έντονα τις δεύτερες ευκαιρίες τελευταία. Ναι,με τους ανθρώπους εννοώ. Τις δίνω; Πιστεύω ναι. Τί γίνεται όμως όταν θέλω να τις ζητήσω; Μπορεί να γίνει ποτέ αυτό; Πώς μπορείς να ζητήσεις μια δεύτερη ευκαιρία χωρίς να είναι ζητιανιά; Μπορείς να κοιτάξεις τον άλλο στα μάτια,ίσος προς ίσο,και να του πεις "Ξέρεις,ας δώσουμε άλλη μια ευκαιρία να δούμε τί θα βγει" ; Πόσο κουράγιο θέλει αυτό; Το έχω;
Ίσως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι,πιο πλάγιοι,πιο ασφαλείς. Επιφανειακά πιο ασφαλείς. Διότι ο άλλος θα καταλάβει.Πάντα καταλαβαίνει.
Μια ζαριά,κι ό,τι φέρει.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο όμως ρε γαμώτο;
6 comments (+add yours?)
αν ζητας δευτερη ευκαιρια σημαινει πως εκανες λαθη και τα σκατωσες? Αν ναι, τοτε ο πιο σωστος (και συντομος) δρομος ειναι ο ευθυς... Δεν πιστευεις οτι θα το εκτιμησει περισσοτερο? Φιλια
Χμμμ.... Όχι,αν έχω κάνει λάθος/μαλακία,δεν έχω κανένα πρόβλημα να πάω στον άλλο και να πω "ξέρεις,έσφαλα". Αυτό που δεν ξέρω όμως είναι αν/πώς/πότε μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο και στις περιπτώσεις που απλά δεν έδειξες αυτά που ήθελες να δείξεις.
Τες πα,δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες εδώ γιατί μας βλέπουν :p Επιφυλάσσομαι να το συζητήσουμε κι αλλιώς ;)
Νομίζω ότι τα πράγματα είναι πιο απλά. Αν θέλεις να σου δώσει ο άλλος μια δεύτερη ευκαιρία όχι γιατί έχεις κάνει μαλακία, αλλά γιατί έκλεισες κάποια στιγμή την πόρτα, και τώρα νιώθεις ότι το έκανες νωρίς, και είσαι σίγουρη για αυτό, τότε μπορείς απλά να του το δείξεις. Να έχεις μια σταθερή στάση, για να το εισπράξει ο απέναντι και αν θέλει να το αναποδώσει. Φοβάμαι λίγο τις κουβέντες΄, γιατί ο λόγος μπορεί να παρεξηγηθεί.
Όπως και να έχει πάντως νομίζω ότι πρέπει να βρείς τον τρόπο αυτό που θα κάνει εσένα να νιώθεις καλά και άνετα με την απόφαση που θα πάρεις.
Κι αν ήταν ο άλλος αυτός που έκλεισε την πόρτα νωρίς;
ώπα φιλενάδα, αν ο άλλος εχει κλείσει την πόρτα το πράγμα τότε αλλάζει. Αν ξέρεις γιατί το έκανε, και είχε να κάνει με εσένα (γιατί κάτι εσύ του έκανες που δεν του άρεσε ή δεν το κατάλαβε) ή γιατί απλά ήταν σε μια φάση δική του που δεν χωρούσε άλλος στη ζωή του ή ήθελε γενικά να κλείνει πόρτες. Αν ξέρεις γιατί το έκανε, θεωρείς ότι είχε δίκιο ή καταλαβαίνεις τον λόγο του, τότε και παλι νομίζω ότι θέλειστάση το πράγμα και όχι κουβέντα. Βέβαια όλα είναι σχετικά. Αν νιώσεις άνετα με την κουβέντα... θα επιμείνω σε αυτό που ειπε πρίν, ό,τι εσένα σε κάνει να νιώθεις καλά
Έχεις δίκιο.Είναι καθαρά θέμα στάσης. Και αυτό που έγραψα πιο πάνω περί του δίνω δεύτερες ευκαιρίες κλπ είναι μαλακία βασικά,είναι κάθετο,υποτιμητικό,δεν πάει έτσι. Αν θες, δίνεις την ευκαιρία στον εαυτό σου να ανοίξει ξανά ένα παράθυρο,και μετά,σιγά σιγά, βλέπεις.Και παίρνεις τις αποφάσεις σου.
Post a Comment