Cantar De Procella

Σε θέλω το καταλαβαίνεις; Και δεν με νοιάζει τίποτα. Ξέρω μόνο αυτό που νιώθω και μου φτάνει. Και αυτή τη φορά, ΑΥΤΗ την φορά, δεν θα το σκοτώσω ρε συ! Δεν θα το βάλω στο μικροσκόπιο να δω τα πώς και τα γιατί, δεν μ' ενδιαφέρουν, κουράστηκα, το μόνο που θέλω είναι να το ΖΗΣΩ! Να το ζήσω ρε μ' ακούς; Να γεμίσω το μέσα μου συναίσθημα κι όπου με βγάλει! Γιατί εγώ ΤΟΛΜΑΩ ρε συ! Παίρνω μπαγκάζια μόνο εμένα και ξεχύνομαι στον κόσμο, να τον ρουφήξω μέχρι το μεδούλι. Με σκοπό αυτό και μόνο αυτό,να ζήσω,να δω,να νιώσω! Έχω τα νιάτα μου και την υγειά μου ορμητήριο και δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο. Τι; Όχι ρε,δεν μιλάω για ταξίδια ανά τον πλανήτη,μιλάω για ταξίδια ! Δεν σε ταξιδεύουν μόνο οι θάλασσες το κεφάλι σου μέσα, σε ταξιδεύει και το είναι σου, σε ταξιδεύουν και οι άνθρωποι! Ναι ρε,οι άνθρωποι, αυτούς που όλο δεν θες και όλο τους φλερτάρεις! Οι λατρεμένοι,μαγικοί άνθρωποι! Τι; Θα καώ γρήγορα; Θα σπαταληθώ; Ρε με μένα μιλάς,το ξέχασες; Όταν σηκώνω το κεφάλι και βρυχώμαι, για μία και μοναδική στιγμή ο Θεός δεν υπάρχει ρε συ,τον σκοτώνω και παίρνω εγώ την θέση του. Ύβρις; Όχι,γιατί την δύναμη αυτή αυτός μου την έδωσε. Όπως μου την δίνει μπορεί και να μου την πάρει μέσα σε μια στιγμή,αλλά όσο μου την δίνει, να πάω να πνιγώ αν δεν την κάνω κάτι ρε συ!


Λοιπόν, θες νά' ρθεις παρεάκι; Εγώ σε θέλω λέμε!