Cantar De Procella

Αν συνεχίσω με αυτόν τον ρυθμό, μέχρι να έρθει η ώρα να γυρίσω δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο!

Όχι ότι μετανιώνω δηλαδή, κάθε άλλο. Μαγκιά μου απίστευτη. Και βλέπω πόσο έχω αλλάξει και δεν με πιστεύω ώρες ώρες.


Αποδόμηση. Διαλύονται τα πάντα, το όλο σύστημα μάς αφήνει χρόνους. Σιγά σιγά, ευτυχώς.

Μές στην ζωή είναι κι αυτό. Ο κύκλος τούτος δω, κλείνει, έτσι τού πρέπει.

Και μαζί του καίγονται και αυτά που πρέπει να καούν ώστε να μπορέσει μετά να γεννηθεί...τί;

Δεν έχω ιδέα για να είμαι ειλικρινής, στην παρούσα φάση δεν είμαι σε θέση να πάρω απόφαση.

Δεν πειράζει, άσχετα από το τί λένε οι άλλοι, χρόνο έχω.

Άπλετο.


Που και να μην είχα δηλαδή, πάλι τα ίδια θά' κανα πιστεύω, αλλά τέλος πάντων.


Πολύ την γουστάρω την ζωή ρε παίδες, πάρα πολύ όμως!


Πάρ' τε ένα χαμόγελο από δω ίσα με απέναντι τώρα νά 'χετε!




Σημαντική υποσημείωση : θέλει αρχίδια ο καθρέφτης μάτια μου. Και κάτι αρχίδια ΝΑ!