Cantar De Procella

Παίδες, υπάρχει πρόβλημα. Αλήθεια σας λέω, δεν την παλεύουμε. Την ίδια γλώσσα μιλάμε, τα ίδια γεγονότα βιώνουμε, άλλα καταλαβαίνει ο ένας άλλα καταλαβαίνει ο άλλος. Και οκ σε άλλη περίπτωση ίσως το θεωρούσα ωραίο και μαγικό και μέρος του πλούτου που έχουμε ως ανθρώπινο είδος αλλά τώρα τελευταία η κατάσταση έχει ξεφύγει! Και δεν ξέρω τί να σκεφτώ πια, εδώ πάνω το δικαιολογώ γιατί είμαστε οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ, εκεί κάτω όμως;

Κατηγορία Α : Τα Ελαφρά.

- Κανονίζει να συναντηθεί παρεάκι να πάει για φαγητό. Λέει αρχικά μια συγκεκριμένη ώρα.Ένας εκ της παρέας διαπιστώνει όμως ότι δεν θα προλάβει, οπότε στέλνει ένα μήνυμα και ζητάει να γίνει το ραντεβού μισή ώρα μετά. Γίνεται αποδεκτή η αίτησή του. Φτάνει στο προκαθορισμένο μέρος του ραντεβού, δεν τον περιμένει κανείς. Περιμένει λίγο, περιμένει και λίγο παραπάνω, τίποτα. Παίρνει τηλέφωνο να δει τι συμβαίνει. Λαμβάνει την εξής απάντηση : "μα εσύ δεν μου έστειλες μήνυμα ότι θα αργούσες άλλη μισή ώρα; ". "Όχι,αλλά ας ξανακοιτάξω".

Μην σας τα πολυλογώ, άλλος είχε στείλει το μήνυμα.

Τώρα πώς έφτασε να χρεωθεί σε κείνον και να περιμένει αυτός μες στο κρύο... δείτε το συμπέρασμά μου στο τέλος.

-Κανονίζει άλλο παρεάκι να βγει να γιορτάσει γενέθλια. Η γενεθλιάζουσα ειδοποιεί τον κόσμο όλο , τάδε μέρα τάδε ώρα τάδε μέρος. Ειδοποιεί και τον Αγάπιο.Ο Αγάπιος δέχεται την πρόσκληση όλο χαρά και λέει ότι θα είναι εκεί. Έρχεται η ημέρα της μάζωξης. Πουθενά ο Αγάπιος. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση.Όταν κάποια στιγμή μίλησε με την γενέθλιάζουσα, της είπε το εξής : " είδα που ήταν ο καιρός χάλια και σκέφτηκα ότι μάλλον θα ακυρωνόταν η έξοδος, δεν με πήρες κι εσύ ένα τηλέφωνο να μου το επιβεβαιώσεις, οπότε δεν ήρθα."

Για συμπέρασμα, είπαμε,στο τέλος.


Κατηγορία Β : Τα βαριά.



- Αγοράκι πλησιάζει κοριτσάκι και της πιάνει την κουβέντα. Κοιταγματάκια, σποντίτσες, καρφωματάκια κουλουπου. Μια ωραία ατμόσφαιρα ένα πράγμα. Αρχίζουνε και βγαίνουνε. Μια, δυο, τρεις. Κάτι αρχίζει και γίνεται, όλα βαίνουν καλώς. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα το κοριτσάκι συνειδητοποιεί ότι δεν τραβάει το όλο σκηνικό και αποφασίζει να το σταματήσει. Μιλάει με το αγοράκι, τα μιλάνε,τα ξεκαθαρίζουνε, "χωρίζουνε" χωρίς δράματα, όλα ωραία και καλά. Κανά μήνα μετά, το κοριτσάκι έχει γνωρίσει κάποιον άλλο κι έχουν βγει. Τους πετυχαίνει το αγοράκι, και εκτός εαυτού της κάνει σκηνή γιατί...τον απάτησε!


Έλα πια με τα συμπεράσματα, στο τέλος λέμε!


Κατηγορία Γ : η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Κοριτσάκι γνωρίζει αγοράκι (πάλι στα τριάντα και οι δύο, πάλι νιάνιαρα). Μια έλξη στον άερα, βγαίνουν, γίνεται ένα κάτι τις. Αργούν, αλλά ξαναβγαίνουν. Το αγοράκι δεν έδειχνε και το τρελλό ενδιαφέρον αλλά την ανακάτευε την σούπα που λέει και η Lucia. Γίνεται το μοιραίο κάποια στιγμή. Το αγοράκι να μην πολυδίνει σημασία απ' την μια, να φέρεται ρομαντικά όποτε βγαίνανε απ΄την άλλη. Το κοριτσάκι, λίγο παραπάνω ενδιαφερόμενο ίσως, να δείχνει καθαρά, πεντακάθαρα όμως, τις προθέσεις της. Σε σημείο του να έχει αφήσει στην άκρη θυμούς αναλύσεις και σουξουμουξου μανταλάκια ώστε να είναι εκεί, παρούσα ρε παιδί μου. Και να έχει δηλώσει και σταθερά και καθαρά ότι θέλει να βλέπει το αγοράκι πιο συχνά γιατί της λείπει.

Μέσα σε αυτη την ατμόσφαιρα, το αγοράκι παίρνει το κοριτσάκι τηλέφωνο για να της πει να βγούνε με έναν φίλο του. Οι τρεις τους. Όταν το κοριτσάκι κάνει κάποιες καίριες ερωτήσεις που της ήρθανε στο μυαλό (γιατί άραγες), συνειδητοποιεί ότι το αγοράκι ήθελε να κάνει προξενιό στο κοριτσάκι και στον φίλο του.

Όταν δε το κοριτσάκι έχει ξεπεράσει την φάση - θυμός/κλάμμα - απόγνωση/γέλιο και μιλάει εντελώς έξω από τα δόντια απηυδησμένη (κάποιος να βοηθήσει με την ορθογραφία παρακαλώ) πια, το αγοράκι μένει μαλάκας, διαρυγύοντας τα ιμάτιά του και ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε του είχε περάσει από το μυαλό πως το κοριτσάκι τον έβλεπε ερωτικά και ουχί φιλικά.


Ουδέποτε.


Έλα μωρέ τώρα, τι κι αν κοιμηθήκαμε μαζί δηλαδής, τι κι αν σε βουτάω και σε φιλάω, αυτά είναι στο φιλικό, δεν σημαίνουν τίποτα.

Διότι τους φίλους μας τους πηδάμε κιόλας. Αμ τι νόμιζες, γκόμενοι - φίλοι όλα ίδια.

Τι κι αν σε τρώω με τα μάτια και όποτε σε αγκαλιάζω τρέμω ολόκληρος.
Τι κι αν δεν μπορώ ν' αντέξω το άγγιγμά σου χωρίς ν' αναψοκοκκινήσω.
Τι κι αν μιλάς σε άλλο άντρα καικρατιέμαι να μην του ορμήξω.


Στο φιλικό ρε, έλα τώρα, αφού είμαστε κολλητάρια.


Συμπέρασμα ε;


Παίδες, προσωπικά βλέπω τα εξής :

- συναισθηματικές αναπηρίες
- καμία αίσθηση των πράξεών μας, το αντίκτυπο που έχουν αυτές και τί σημαίνουν
- παντελής αποφυγή ανάληψης ευθυνών
- συμπεριφορά που αναταποκρίνεται σε αυτό που έχουμε μέσα στο κεφάλι μας και όχι στην πραγματικότητα
- έχουμε χάσει τ' αυγά και τα πασχάλια με το να έχουμε fragmented τρόπο σκέψης και όχι συνεχές. Χρειαζόμαστε defrag κατεπειγόντως!


Τί; Μπλεγμένα σας τα λέω;

Παίδες, βαρέθηκα να εξηγώ. Κουράστηκα, πώς το λένε.

Όποιος είναι να καταλάβει, θα καταλάβει.

Όποιος είναι να μάθει, θα μάθει.


Όπως έχω ξεσκιστεί εγώ για να καταλάβω, ας ξεσκιστεί κι ο άλλος.

------------------------------------------------------

Για σένα που διαβάζεις τώρα και σ' αγαπώ πολύ : Φιλανθρωπίες τέλος μάτια μου. Αν ο άλλος θέλει να καταλάβει, γιατί ενδιαφέρεται πραγματικά, θα κόψει τον λαιμό του να καταλάβει και δεν θα το παίζει και καλά "δεν καταλαβαίνω τίποτα". Αυτά είναι πίπες. Εμείς πώς καταλαβαίνουμε δηλαδής, είμαστε ανώτερα όντα;

Και στην τελική, αν όντως το παλεύει και παρ' ολ' αυτά δεν μπορεί να καταλάβει τί παίζει, αν είναι σωστός θα έρθει να σε ρωτήσει στα ίσια και να ξεκαθαρίσει την θέση του.

Αν δεν το κάνει, ε αυτό κάτι λέει.

Τα ξέρεις κι εσύ άλλωστε, τί να σου λέω τώρα.


Ναι; ;)