Cantar De Procella

"Το μόνο που ξέρω να κάνω είναι ν' αγαπάω" είπες με σπασμένη φωνή.


Κι αντί να σου πω "μάθε μου!", έφυγα.



Πάλι.


Δώσ' μου το μεγαλύτερο θεριό, το δυσκολότερο έργο, τα πιο δύσβατα βουνά και τις πιο ύπουλες θάλασσες. Πίσω δεν θα κάνω.


Σαν έχω δυο μάτια γεμάτα νοιάξιμο να μου λένε "μείνε, πάλεψε, αξίζει!", λιποψυχώ σαν τον μεγαλύτερο δειλό.


'Ελα μετά εσύ να μου πεις τις ωραίες θεωρίες σου. Να τις βάλουμε κάτω με την πραγματικότητά μου να δούμε ποιός θ' αντέξει.


You don't know me.


And that's absolutely fine.