Wednesday, April 09, 2008

Εξαιρετικά αφιερωμένο Vol.. II

Απλά τα πράγματα : τί ανθρώπους θέλω να έχω δίπλα μου;


Α γεια σου, τέτοιους.


Οι συγκεκριμένοι, ανήκουν εκεί;

Όχι.

Τότε;

Κάθε άνθρωπος είναι ανθόκηπος.

Ναι,οκ,σύμφωνοι, αλλά στην παρούσα φάση δεν έχω καμία όρεξη ν' ασχοληθώ. Λέω λοιπόν να πάω μια βολτίτσα μέχρι τις οικείες μου μαύρες τουλίπες και τα λευκά ρόδα μου, να τα χαρώ, να τα μυρίσω, να πάρω κουράγιο και δύναμη. Και τα υπόλοιπα, δε πα νά' ναι και άνθη σπανιότατα, δεν μου κάνουν, τέρμα.


Άαααααντε γεια!




4 comments (+add yours?)

Lucia said...

Συμφωνώ οσο δεν φαντάζεσαι μικρή μου, ναι μπορεί όλοι οι άνθρωποι να είναι ανθόκηποι αλλά το θέμα είναι και τι επιλέγουν κάθε φορά να σου δείξουν εσένα.
Κίνηση πίσω και μέσα λοιπόν για λίγη ηρεμία και μετά θα δείξει ανάλογα την αντοχή και τα κουράγια

Καλημέρες!

Φαίη said...

Διάβασα κάτι κάπου μόλις τώρα και μου καρφώθηκε στο μυαλό.

"Το "φεύγα!" έχει κόστος και για κείνον που το δίνει".


Πόσο αληθινό...

Lucia said...

Ναι καλή μου ίσως γιατί παίρνει και την ευθύνη.... λέω εγώ τώρα.

Φαίη said...

Δε νομίζω ότι είναι θέμα ευθύνης τελικά ρε συ φωτεινένια.Έχει ψυχικό κόστος γιατί για να φτάσεις να πεις το "φεύγα!", έχεις επενδύσει,έχεις αφιερώσει χρόνο, και κάπου στράβωσε το πράγμα. Κοστίζει στην ψυχή αυτό,αλλά κοστίζει αλλιώς,δεν είναι ευθύνη...