Cantar De Procella

Αν υπάρχει ένα πράγμα που λατρεύω και κοροιδεύω ταυτόχρονα στα αρσενικά, είναι όταν βλέπω συμπεριφορές αγέλης. Το λατρεύω γιατί με ελκύει και το κοροιδεύω διότι πολλές φορές απλά μου φαίνεται αστείο.

--------------------------------------------------------

Meeting με managers. Όλοι άντρες, κατά τύχη όλες οι γυναίκες managers λείπανε εκείνη την ημέρα. Έχω την ευκαιρία να παρατηρήσω. Strategical planning, challenges,opportunities, business procedures, business controls,operations. Πολύ εντυπωσιακές λέξεις. Από ουσία δεν είμαι και τόσο σίγουρη. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Το show ήταν όταν έπρεπε ο ένας να πείσει τον άλλο για ένα θέμα και με λίγα λόγια να περάσει το δικό του. Δυσθεώρητα egos να μπαίνουν μπροστά και πολλές φορές ν' αψηφούν την ίδια την λογική, ευγενικές εκφράσεις γεμάτες δηλητήριο από την μία και γροθιές να χτυπάνε το τραπέζι όταν κάποιος τολμάει ν' αμφισβητήσει τον λόγο του Alpha Male, του big boss. Όλα τα είχε η περίσταση : το νέο, φιλόδοξο, δυνατό και ανερχόμενο manager που εποφθαλμιά την θέση του ανωτέρου του και αμφισβητεί την εξουσία/δύναμή του ανοιχτά αλλά όχι τόσο ανοιχτά όσο να κινδυνεύει, τον "ο Παλιός είναι αλλιώς" old timer ueber alles manager που βλέπει τί πάει να κάνει ο νέος και σηκώνει το κεφάλι και βρυγχάται για να αποδείξει ότι δεν τα έχει φάει ακόμα τα ψωμιά του αλλά κατά βάθος γουστάρει γιατί ο νέος τού θυμίζει τον εαυτό του, το υπόλοιπο της αγέλης να παρακολουθεί τα καθέκαστα λίγο μουδιασμένα, λίγο ζηλεύοντας, αλλά έχοντας αμετάκλητα αποδεκτεί την θέση της.

---------------------------------------------------

Αντροπαρέα σε pub. Γνωρίζονται χρόνια, είναι φίλοι με αυτή τη συντροφικότητα της αγέλης πάλι, αγαπάνε ο ένας τον άλλον όπως αγαπάνε οι άντρες τους φίλους τους (τελείως διαφορετικά από τις γυναίκες) και φαίνεται. Πίνουν, μιλάνε για μπάλα, τραγουδάνε όταν το κομμάτι που παίζει τους αρέσει, περνάνε καλά.


Όντας το κωλόπαιδο που είμαι, σηκώνομαι και προχωράω προς το bar. Θέλω να κάνω ένα πείραμα. Στέκονται αρκετά κοντά στον πάγκο. Αντί να περάσω από το πλάι, περνάω ακριβώς μέσα από το κέντρο του ημικυκλίου που έχουν σχηματίσει με το πιο γλυκό μου χαμόγελο και το πιο αθώο βλέμμα φορεμένα στο πρόσωπό μου. Με παίρνουν χαμπάρι λίγο πριν μπω στον ζωτικό τους χώρο και αυτόματα η δυναμική αλλάζει. Έχει πλησιάσει θηλυκιά, τέρμα. Δεν έχει σημασία αν είναι σε γόνιμη ηλικία ή όχι, αν είναι όμορφη ή όχι, για μια στιγμή είναι απλά μια θηλυκιά που τολμάει να πλησιάσει.

---------------------------------------------------

Μεσημεριανό με συναδέλφους. Μιλάμε, γελάμε,πειραζόμαστε. Απέναντί μου κάθεται Ισπανός (Μεσόγειος, σημαντικό). Απ' τους τύπους που το μάτι του παίζει γενικά, πανέξυπνος, με αδυναμία στις γυναίκες αλλά χωρίς να γίνεται γλοιώδης. Τον βλέπω που "κόβει" τις γυναίκες που περνάνε δίπλα μας πηγαίνοντας να καθίσουν κάπου και αυθόρμητα βάζω τα γέλια κοροιδευτικά. Γυρνάει, με κοιτάει, καταλαβαίνει αμέσως γιατί γελάω. Αρχίζει ανελέητο πείραγμα κι απ' τις δυο μεριές. Κάποια στιγμή περνάει από δίπλα ένας άλλος συνάδελφος, Ιταλός ( Μεσόγειος, σημαντικό), και αφηρημένη τον καρφώνω. Ο Ισπανός ακολουθεί το βλέμμα μου και δευτερόλεπτα μετά νιώθω το πόδι του ν' ανεβαίνει στην γάμπα μου χαιδεύοντάς την. Αποσπώμαι φυσικά και τον κοιτάω γελώντας. Μου κλείνει το μάτι ενώ εγώ έχω πλέον λυθεί στα γέλια. Σταματάω να γελάω όμως όταν μου λέει αυτό : "Είναι επικίνδυνος ο Stefano (ο συνάδελφος που είχε μόλις περάσει), πρέπει να τον προσέχω." Τον κοιτάω απορημένη και ρωτάω τί εννοεί. "Είναι ωραίος, προσεγμένος " απαντάει.



Αυτή η συμπεριφορά, αυτός ο ανταγωνισμός από την μία και η συντροφικότητα από την άλλη, αυτό το πρωτόγονο ένστικτο που βγάινει σε κάτι τέτοιες συμπεριφορές με συναρπάζει. Πολλές φορές με πιάνω να προσπαθώ να το αναλύσω όπως κάνω συνήθως, αλλά μου βάζω φρένο και αρκούμαι να το παρατηρώ. Θέλω να το φυλάξω αυτό, θέλω να το αφήσω έτσι όπως έιναι, να μην χαλάσω την μαγεία του, να μην χαλάσω αυτό που με κάνει να νιώθω : ζωτική δύναμη.


Και 100% γυναίκα.