Thursday, February 28, 2008
Ένα μικρό καράβι!
Γύρισε ο ακατανόμαστος στην δουλειά :(
Ναι για τον Ιταλό λέω. Γαμώτο, καλά δεν ήμουνα μέσα στην ηρεμία μου τόσους μήνες;
Και θα κάτσει για έναν μήνα λέει, μετά θα ξαναφύγει.
Άντε, τσακίδια, μιλάμε δεν την παλεύω, μου την σπάει μέχρι και η φωνή του, τον ακούω να μιλάει και ανεβάζω την ένταση της μουσικής στα ακουστικά μου στον Θεό, διασταυρωνόμαστε στον διάδρομο και κρατιέμαι να μην τον πιάσω απ' τον λαιμό να τον πνίξω.
Άλλη μια απόδειξη του ότι αν δεν είχα την ελευθερία να ακούω μουσική στην δουλειά θα είχα σφάξει ΠΟΛΥ κόσμο!
Το μόνο καλό της υπόθεσης είναι ότι πρέπει να πήρε επιτέλους πρέφα ότι τον μισώ θανάσιμα διότι έκοψε τις μαλακίες. Ένα γενικό κι αόριστο "καλημέρα σας" πέταξε όταν ήμουνα μαζί με τη Nadine και μετά τίποτα. Εννοείται ότι δεν απάντησα και ενοείται ότι τον αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Ρίχνει κάτι κλεφτές ματιές πού και πού αλλά αυτές είναι λόγω του άβολου της κατάστασης πλέον, όχι από τις άλλες. Καθόλου δεν με χαλάει, ΧΑ! Από μακρυά και μισημένοι! (ΚΑΙ λεξηπλάστρια η Φαίη, αμ πώς!).
On other news , εδώ και μερικές ημέρες τραγουδάω συνέχεια το "ήταν ένα μικρό καράβι, που ήταν ΑΤΑΞΙΔΕΥΤΟ". Όσο θυμάμαι δηλαδή, γιατί έχουν περάσει μερικά χρονάκια από την τελευταία φορά που το τραγούδησα (4-5 δηλαδή, μη φανταστείς, μικρή είμαι ακόμα, τα άλλα που διαβάζεις είναι ψαρωτικά!).
Ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο λοιπόν ( μικρό; γκουχ γκουχ! ) και που αποφάσισε να πάει να μάθει να ταξιδεύει επιτέλους διότι, πώς να το κάνωμεν, άμα έχεις από την μια την μαγιόρα την θάλασσα να σου γνέφει όλη την ώρα και να σου ξυπνάει την γοργόνα μέσα σου κάθε που την βλέπεις και από την άλλη κάτι θαλασσοδρακολέοντες κλπ. τέρατα να σου ψήνουν τον εγκέφαλο μόνο με αυτό που είναι, ε, άνθρωπος είσαι, λυγίζεις!
(ναι καλά, μην ψαρώνεις, σιγά που θα έβλεπα κάτι τόσο "γεια σου", έχει πέσει concrete σκέψη και απόφαση από πίσω, all time classic Φαίη δηλαδής! Σε αυτά Φαίη = εγγύηση παιδί μου, μην το ψάχνεις! ).
Τί λέγαμε; Α ναι.
Να μάθει να ταξιδεύει λοιπόν.Βέβαια, επειδή το συγκεκριμένο καραβάκι είναι και λίγο γκάου, αντί να πάει να μάθει σε καμιά λίμνη, κανά πέλαγος, κάτι μικρό και στα μέτρα του τέλος πάντων, μου πήγε στον Ατλαντικό! Τρέχα γύρευε δηλαδή!
Εδώ να ευχαριστήσω τον Θεό , τους προγόνους μου και όποιον άλλον είναι υπεύθυνο που δεν με πιάνει ναυτία ποτέ και με τίποτα (ντάξει, όταν βρεθώ σε βαρβάτη καταιγίδα μπορεί ν' αναθεωρήσω :p). Αλλιώς θα την είχαμε κάτσει την βάρκα!
Άντε να ξεμπλέξω με τον καθηγητή - μέντορα να κάνω την εργασία να έχω περισσότερο χρόνο γιατί δεν κρατιέμαι λέμε!
Αναμείνατε στο ακουστικό σας για τις λεπτομέρειες. Ευχαριστούμε που μας επιλέξατε για να σπαταλήσετε τον χρόνο = χρήμα του εργοδότη σας.
Now Playing : Ήταν Ένα Μικρό Καράβι - Αγνώστου.
6 comments (+add yours?)
Συνταγη αποφυγης κλισε:
αν τυχει και βρεθεις ποτέ πάνω σε καράβι ΜΗΝ στηθεις στην πλώρη απλώνοντας τα χέρια σε έκταση.
Ελεος, ολες οι γυναικες που πρωτοπατανε το ποδι τους σε πλοιο να θελουν να μιμηθουν ετουτη εδω.
Δε λεω, καλο παιδι ο Λεο Ντι Καπριο. Επι πλεον ειχε το μεγιστο προτερημα ολων των εραστων: πνιγηκε συντομα και δεν ταλαιπωρουσε την κοπελλα μια ζωη με αηδιες.
Αλλα οχι εσυ να καταδεχτεις να κανεις οτι και οι υπολοιπες ;-)
"Αν τύχει και βρεθείς ποτέ πάνω σε καράβι" ;
Με δουλεύεις Ωρέ Τέρας; Τι ΑΝ; Και σε καράβι έχω ανέβει,πολλάκις, και στην γέφυρα έχω πάει παρέα με τον Καπιταίν, και σε καραβάκι μικρό, και σε ιστιοφόρο! Τί τους έχουμε τους θείους τους ναυτικούς και τα κονέ με τους εφοπλιστάς ,για μόστρα; Όοοοοχι, για εκμετάλλευση!
ΔΕΝ ΜΙΛΑΤΕ ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ, ΚΥΡΙΕ!
(οκ, Ελληνάρας mode off :p )
Αυτο με το πνίξιμο του εραστή με έβαλε σε σκέψεις. Βρε λες; :p
Τα περί μπαναλιτέ/κλισέ/σουαρέ/φουαγιέ/και-άλλα-εις-έ τα αφήνω ασχολίαστα, δεν διορθώνεσαι εσύ, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!
Έ μα! :p
Όση ώρα διαβαζα το post σου μου ερχόταν στο νου το:
Μεσοπέλαγα αρμενίζω
κι έχω πλώρα τον καημό
κι έχω την αγάπη πρίμα
κι άλμπουρο τον χωρισμό
Καλημέρες
Καλημερα,
ναι μπορει να ανεβηκες στην γεφυρα. Αλλα έχεις ζήσει κάτι σαν αυτο εδω; ;-)
(οποιος μετα απο αυτη την φωτογραφια εξακολουθει να μένει στην στερια, δεν εχει ελπιδα).
Με την ευκαιρια, επισκεψου το μπλογκ, απ' οπου εκλεψα την πιο πανω φωτο, και διαβασε την τελευταια ιστορια τους εδω
Και αν θελεις να τρομαξεις πραγματικα, δες τα βιντεο που δημοσιευουν στο ιδιο μπλογκ, εδω
Fay and the sea!
Lucia μου, αν έχω τον καημό πλώρη, τον χωρισμό κατάρτι και την αγάπη πρίμα,ποιός την χάρη μου καλή μου ;)
Dralion, ευχαριστώ για τα links. Τα ξεκοκκάλισα τα ιστολόγια.
Moutsako μου, ακριβώς έτσι ;)
Ωραία η καινούρια σου photo βρε, πού την έβγαλες; :p
Post a Comment