Tuesday, February 12, 2008
That was the river.This is the sea.
1. Ο κωλοπαιδισμός δεν έχει ηλικία.
2. Το Facebook είναι μια μαλακία και μισή.
3. Ο passive aggressive τύπος άντρα είναι ο πιο δύσκολος για μένα να πάρω χαμπάρι. Αντί να τους κόβω από χιλιόμετρα μακρυά με τόση πείρα που έχω πάνω στο θέμα, πάω και πέφτω πάνω τους! Μα πόσο μαλάκας είμαι δηλαδή;(passive aggressive= σου σπάει τ' @@ μην κάνοντας απολύτως τίποτα.).
4. Είναι πάρα,πάρα,ΠΑΡΑ πολύ ΕΥΚΟΛΟ να ρίξεις το φταίξιμο στον άλλο. Piece of cake μιλάμε. Απλά ξεκινάς την γκρίνια/εξάψαλμο : α τον μαλάκα που έκανε αυτό κι εκείνο και τ' άλλο και το παράλλο και πώς συμπεριφέρεται έτσι και τί είναι αυτά που κάνει και και και. Ναι κοριτσάρα μου, η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ευθύνη που είναι εκεί μέσα όμως; Για στρέψε το δάχτυλο προς εσένα να δούμε τί θα βγει. Δύσκολο ε; Αμ,εδώ σε θέλω μάγκα μου. Αλήθειες δεν μου ήθελες; Ορίστε. Πάρε νά 'χεις. Να νιώθεις ελεύθερη δεν ήθελες μια ζωή; Ξαναπάρε νά 'χεις. Τί είναι η ελευθερία ρε όρνιο; Σε κάγκελα δεν σ' έχουν, άρα τί σκατά ελευθερίες μου τσαμπουνάς; Τί πάει να πει ελευθερία για σένα; Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί έχεις αυτό το κόλλημα με την ελευθερία; Α γεια σου, γιατί κάποιος στην στέρησε κάποτε. ΠΟΙΟΣ; ΠΩΣ; Και κυρίως, τί θα κάνεις τώρα για να το αλλάξεις αυτό; Να το αλλάξεις επί της ουσίας ε! Όχι να πάρεις πάλι τα βουνά και τα λαγκάδια κυνηγώντας χίμαιρες, άϋλες υπάρξεις και ιδεατές προσμονές, μην ξέροντας κι εσύ ή ίδια τι σκατά θέλεις στην τελική! Εδώ ρε, εδώ, στα γήινα, εδώ σε θέλω!
5. Όταν με παίρνει για μαλακιούλες,η γλώσσα που μιλάω αλλάζει. Έχω όοοοοοοολη την ώρα να παίξω με λεκτικές φιοριτούρες, να σκεφτώ πώς θα εκφράσω κάτι και πώς θα το γράψω , να πω άλφα ενώ περιμένω ο άλλος να καταλάβει βήτα (και όταν δεν το καταλαβαίνει να θυμώνω κι από πάνω!), να παίζω με συμβολισμούς και εικονίτσες και στιχάκια και τα τοιάυτα. Όταν όμως καίγεται ο κώλος μου διότι έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι,η γλώσσα μου αλλάζει, γίνεται ξεκάθαρη, αυστηρή, και πολύ πλούσια σε βρισιές!
6. Υπάρχουν συναισθηματικές τρύπες. Όχι μαύρες ρε, αυτές είναι εκεί πάνω,στο διάστημα, εγώ μιλάω για το μέσα σου. Ναι λοιπόν, συναισθηματικές τρύπες. Και ξέρεις κάτι; Είναι δική σου ευθύνη να τις μπαλώσεις κουκλάρα μου! Με γεια ρε συ!
7. Όσο ορίζεις τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια των άλλων, γαλήνη δεν πρόκειται να βρεις. Για να μην σου πω ούτε και άντρα (για σοβαρό μιλάμε,άμα είναι για μαλακίες να φαν κι οι κότες!). Τί σχέση έχει; 'Ελα τώρα. Εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει η ανευ όρων αγάπη από τον μπαμπά ας πούμε, παίρνεις τ' @@ σου σαν παιδί/έφηβος/ενήλικας και αρχίζουν τα "α,εγώ δεν σ' αγαπάω αν δεν μου φέρεις καλούς βαθμούς/αναλάβεις την οικογενειακή επιχείρηση/με αναλάβεις συναισθηματικά γιατί εγώ δεν μπορώ/γουατεβερ". Και κάπως έτσι μαθαίνεις ότι, σ' αυτό τον κόσμο λέει, για να έχεις αγάπη πρέπει σώνει και καλά να παρέχεις και υπηρεσίες μαζί. Όπου υπηρεσίες = ό,τι τού' ρθει του καθένα έτσι; Οι αρσενικοί νομίζουν ότι πρέπει να πληρώνουν για νά' χουν γυναίκα, εμείς νομίζουμε ότι πρέπει να είμαστε σέξυ/ευαίσθητες/πουλ μουρ/όλα τα παραπάνω/τίποτα από τα παραπάνω, κοινώς κάτι πρέπει να κάνουμε/είμαστε γιατί από μόνοι μας δεν είμαστε αρκετοί! Και όχι μόνο αυτό,αλλά κάνει και τον εξής συλλογισμό ή ψυχούλα μας μετά : α,για να μου φέρεται έτσι ο μπαμπάς/η μαμά,οι άνθρωποι που με αγαπάνε υποτίθεται,ε δεν μπορεί,δεν θ' αξίζω και πολλά,δεν αξίζω ν' αγαπηθώ. Τι μαλακίες Θεέ μου! Απόλυτα ανθρώπινες και κατανοητές αλλά μαλακίες nonetheless! Ή το άλλο το κλασσικό,αρχίζω κι αναζητώ τα μονοπάτια της φυγής. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.Την κάνω απ' το σπίτι,την χώρα,την ζωή,την πραγματικότητα,την κάνω γενικώς προκειμένου να βρω μια γωνιά κάπου όπου θα μπορέσω να νιώσω άνθρωπος επιτέλους! Κι εσύ το χαϊβάνι, που τα ξέρεις κιόλας αυτά το κεφάλι σου μέσα, τί κάνεις; Μια απ΄τα ίδια! ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΙ, γάμα τους τους άλλους,το θέμα είναι ΕΣΥ τι άνθρωπος θέλεις να είσαι, ΕΣΥ τι γυναίκα θέλεις να είσαι! Γίνε ό,τι ονειρεύεσαι,και άμα υπάρχει μια αδελφή ψυχή εκεί έξω, θα σε δει ρε! Θα σε δει γιατί θά' χει μάτια σαν τα δικά σου! Όχι τα δικά σου ρε όρνιο, ΣΑΝ τα δικά σου, άλλο πράμα! Τί να το κάνεις άμα έχετε τα ίδια μάτια τρομάρα σου,να πάρετε τις τύφλες σας να τις βάλετε να κάνουν παρεάκι; Τσου ρε!
Τι; Κι αν δεν υπάρχει;
.......
Αν δεν υπάρχει κούκλα μου, αν όντως ανήκεις στην κατηγορία εκείνη των ανθρώπων που δεν είναι για να είναι συντροφευμένοι, θα πάρεις τον εαυτό σου μια μεγάλη,τεράστια αγκαλιά,θα τον κανακέψεις όταν του χρειάζεται και θα του χώσεις τις σφαλιάρες του όταν τις χρειάζεται, και θα τον πας όπου και όπως μπορείς. Κι ας σε ξεσκίζει αυτό. Κι ας γεμίζουν τα μάτια σου δάκρυα και μόνο που το γράφεις. Χωρίς τους άλλους μπορείς να ζήσεις. Χωρίς εσένα,όχι.
Άλλωστε,τί διάολο,χαθήκαν οι ανθρώποι; Νααααααααα,μιλιούνια!
Πάμε ρε συ! Βαθιά ανάσα, το κεφάλι ψηλά,η μουσική δυνατά και πάμε!
7 comments (+add yours?)
These things you keep
You'd better throw them away
You wanna turn your back
On your soulless days
Once you were tethered
And now you are free
Once you were tethered
Well now you are free
That was the river
This is the sea!
Now if you're feelin' weary
If you've been alone too long
Maybe you've been suffering from
A few too many
Plans that have gone wrong
And you're trying to remember
How fine your life used to be
Running around banging your drum
Like it's 1973
Well that was the river
This is the sea!
Wooo!
Now you say you've got trouble
You say you've got pain
You say've got nothing left to believe in
Nothing to hold on to
Nothing to trust
Nothing but chains
You're scouring your conscience
Raking through your memories
Scouring your conscience
Raking through your memories
But that was the river
This is the sea yeah!
Now i can see you wavering
As you try to decide
You've got a war in your head
And it's tearing you up inside
You're trying to make sense
Of something that you just can't see
Trying to make sense now
And you know you once held the key
But that was the river
And this is the sea!
Yeah yeah yeah yeah yeah yeah yeah!
Now i hear there's a train
It's coming on down the line
It's yours if you hurry
You've got still enough time
And you don't need no ticket
And you don't pay no fee
No you don't need no ticket
You don't pay no fee
Because that was the river
And this is the sea!
Behold the sea!
Καλε, δεν σε προλαβαινουμε! Ειχα μπολικο υλικο για το σπιτι ;)
2.Για το facebook συμφωνω, ανοιξα λογαριασμο ουτε για μια ωρα και τον εσβησα στα καπακια!
3.Ο passive aggressive ειναι ο ελληνιστι καληνυχτάκιας?
4.Αυτο το τεταρτο εχει μια προταση ταμπου για μενα. Η συζητηση απο κοντα...οταν.
7. Προσκυνω.
Και υπαρχει.
Lol! Έτσι είμαι εγώ, πληθωρική σε όλα μου :p
Η μαλακία με το facebook είναι ότι και να το απενεργοποιήσεις τον λογαριασμό σου,τα στοιχεία που είχες δώσει εξακολουθούν να μένουν στην βάση δεδομένων τους. Και αυτό με ξενερώνει πολύ,είναι σα να έχουν έτοιμη μια βάση δεδομένων με στοιχεία και να μπορόυν αν τους έρθει να την χρησιμοποιήσουν για εμπορικούς σκοπούς. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι δεν έδωσα ποτέ τα αληθινά μου στοιχεία.
Ο passive aggressive δεν είναι ο καληνυχτάκιας, είναι εκείνος ο τύπος ανθρώπου που δεν θα έρθει ποτέ να σου μιλήσει καθαρά για το τί θέλει ή τί τον ενοχλεί, αντίθετα θα κραταέι μούτρα και θα σου κάνει κόνξες ενώ παράλληλα θα αδρανοποείται σε ο,τιδήποτε αφορά την επαφή μαζί του. Δεν πρόκειται να σου πει ποτέ "ξέρεις,δεν έχω καμία όρεξη να έρθω μαζί σου στο πάρκο", αλλά θα χρονοτριβεί μέχρι να φύγετε,θα σου σπάσει τα νεύρα με χίλιες δυο μαλακιούλες,και θα περιμένει από σένα να μυρίσεις τα νύχια σου για να καταλάβεις ότι ουσιαστικά δεν θέλει να έρθει στο πάρκο.
Μια ιδέα μπορείς να πάρεις εδώ :
http://en.wikipedia.org/wiki/Passive-aggressive_behavior
ΠΟλύ μου άρεσε που για την συζήτηση για το 4 χρησιμοποίησες το "όταν" και όχι το "αν" ;)
Για το 7,σ 'ευχαριστώ :)
Ωπα ρε πουλάκι μου, μπάστα γιατί θα βρεις. οκ και εγώ μαζί σου, συμφωνώ σε όλα, αλλά εντάξει. Είσαι πολύ αυστηρή με σένα, δεν είναι πάντα τα πράγματα μαύρο ή άσπρο. Να άλλάξεις, ναι και εγώ μαζί σου, αλλά αυτό θέλει πολύ πολύ χρόνο. Και από την άλλη, τι θα πει να αλλάξω. Δηλαδη τώρα είμαι μπλε και να γίνω κόκκινη, και μετά τι τελείωσε το πανηγύρι? Οι άνθρωποι δεν είμαστε μόνο μπλε ή κόκκινοι ή ότι άλλο. Ανάλογα τις συνθήκες, τις καταστάσεις, τα κουράγια, παίρνουμε και ένα χρώμα.
Χαίδεψε την λίγο την Φαίη γιατί την έχεις βάλει στον τοίχο και την πυροβολείς. Ψυχραιμία καλή μου!
Φυτίνη,σ' ακούω,το ξέρεις.Εδώ όμως είναι άλλη φάση.Η κουβέντα που είχαμε την Κυριακή με ταρακούνησε πάρα πολύ.Πρέπει να σπάσω το γαμημένο to pattern "με θέλει-αλλά-όχι αρκετά-κι-εγώ-κολλάω". Έχει καταντήσει αηδία πια.Προσπαθώ τόσα χρόνια να το σπάσω και δεν μπορώ.Ξέρεις τι λέω. Νοητικά τό 'χω, ως συνήθως. Συναισθηματικά έχω τ΄ @@ μου. Γι' αυτό όλα αυτά τα κουλά τώρα τελευταία,παλεύω. Καλώς-κακώς δεν ξέρω,αλλά δεν το μπορώ άλλο αυτό το πράγμα.
Ναι μωρέ, βρες μου κάποιον που δεν κολλάει. Εδώ ο άλλος μου είπε οτι με ΞΕΧΑΣΕ να με πάρει, δηλαδη μου είπε στα μούτρα ότι "κούκλα σε έχω γράψει στα αρχίδια μου" και εγώ να λέω "έλα καλέ τώρα, όχι δεν με έγραψε στα αρχίδια του τελείως, λίγο μόνο πάνω- πάνω".
Φαίη μου δεν είσαι τρελλή που κολλάς. Και το μέγεθος του κολληματος είναι ανάλογο με την συμπεριφορά του άλλού. Πρόσεξε, ανάλογο. Όχι αντιστρόφως ανάλαγο. Όταν κάποιος σε γραφει τελείως, δεν ασχολείσαι. Όταν όμως ανακατεύει και αυτός συνέχεια την σούπα, έ εντάξει άνθρωπος είσαι και λύγισες.
Τέλος, είσαι άδικη με την Φαίη, γιατί με την γνωστή σου φάση που σε βασανίζει, μια χαρά την έκοψες την φορα του αλλουνού όταν είδες ότι δεν μπορείς να το σηκώσεις.
Έχεις δίκιο :)
Post a Comment