Tuesday, February 05, 2008
Πάσο!
Αυτές τις ημέρες χαζεύω τον John, έναν συνάδελφο. Σε άλλο τμήμα αλλά συνάδελφο. Ο John είναι Σκωτσέζος, πενηντάρης και η σύντροφός του γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι πριν μερικές ημέρες. Η σύντροφός του είναι Δανή 26 χρονών.
Τον κοιτάω και δεν χορταίνω να βλέπω τα φωτεινά του μάτια και το χαμόγελο που έιναι μόνιμα εγκατεστημένο στο πρόσωπό του. Αυτός ο άντρας είναι ευτυχισμένος. Εξουθενωμένος, αλλά ευτυχισμένος.
Όταν άρχισαν να βγαίνουν είχε φυσικά πέσει το ανάλογο κουτσομπολιό (διότι κάποια πράγματα δεν έχουν εθνικότητα :p ) απ' όλους. Τα κλασσικά, ξέρεις. Για την διαφορά ηλικίας και το πώς δεν καταλαβαίνεις αν είναι κόρη του ή σύντροφος κλπ κλπ. Προσωπικά δεν μίλαγα, ως συνηθίζω, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι κι εγώ κάπου μέσα μου έβλεπα την διαφορά ηλικίας και σφιγγόμουνα, μου φαινότανε κάπως.
Και τώρα, βλέπω την ευτυχία χαραγμένη στο πρόσωπο του John σε καθημερινή βάση και σκέφτομαι ότι τελικά, το μόνο πράγμα που μετράει είναι αυτό που κάνει τον καθένα ευτυχισμένο. Αν αυτοί οι δύο άνθρωποι επέλεξαν συνειδητά και καθαρά να είναι μαζί, τι με κόφτει εμένα ή τον οποιοδήποτε για το τι διαφορά ηλικίας έχουν ή γιατί διάλεξαν να είναι ο ένας με τον άλλο; Ναι οκ, κι εγώ σου λέω ότι σίγουρα κάτι παίζει για να διαλέξει η Sofie έναν τόσο μεγαλύτερό της άντρα, κάτι παίζει σε ψυχολογικό επίπεδο εννοώ (για να μη σου πω ότι ξέρω και τί ακριβώς παίζει,μιας και τυχαίνει να ξέρω καλά την κοπέλα,αλλά τέλος πάντων!). Ε και; Τί έγινε δηλαδής; Αν αυτό την κάνει ευτυχισμένη, πάσο! Μακάρι να μπορούσα να κάνω κι εγώ το ίδιο! Το μόνο το οποίο μπορώ να σκεφτώ ότι ίσως τους είναι θέμα έιναι ότι δεν θα μπορέσουν να είναι μια ζωή μαζί γιατί προφανώς ο John θα πεθάνει πρώτος όταν έρθει η ώρα. Αλλά μιλάμε για 20+ χρόνια από τώρα, δόξα τον Θεό είναι και οι δύο υγιέστατοι. Λίγο είναι 20+ χρόνια δίπλα στον άνθρωπο που σε κάνει ευτυχισμένο; Καθόλου λίγο δεν μου φαίνεται πρέπει να σας πω.
Γι' αυτό λοιπόν κι εγώ θα τους στείλω μια μεγάλη κάρτα με πολλές ευχές και κάτι ζιπουνοειδές, ευχόμενη μέσα από την καρδιά μου να ζήσουνε, την καλύτερη ευχή που ξέρω!
4 comments (+add yours?)
ποτέ δεν κατάλαβα αυτές τις διακρίσεις ρε συ Φαίη. Δηλαδή, τι τον νοιαζει τον άλλον που εμένα μου αρέσουν οι μεγαλύτερες;
Παρεπιμπτόντως, είμαι 72 χρονών...
ΚΑΛΩΣ ΣΕ ΒΡΗΚΑ "ΕΓΓΛΕΖΑΚΙ".
Ε μα πια! :p
Καλώς ήρθες! Σκωτσεζάκι παρακαλώ,η Αγγλία είναι Νότια, εδώ είναι Βορράς! :p
Επίσης,απ΄ ό,τι είδα στο blog σου έχουμε κοινές μουσικές προτιμήσεις. 'Ετσι έτσι,να φαίνεται η πχοιότητα :p
Α,και,δεν θέλω να σε τρομάξω αλλά αν είσαι 72 και σ' αρέσουν οι μεγαλύτερες, είναι λίγο ζόρικα τα πράματα :p
Συμφώνώ και εγώ. Αν αυτοί οι δυο άνθρωποι είναι καλά και ευτυχισμένοι μεταξύ τους τότε πάσο.
Σωστηηηηη!
Μην τον ακους τον tuco.
Μαλλον 27 ηθελε να γραψει.... ;)
Post a Comment